Τεχνολογική καινοτομία και προεκτάσεις στη λογιστική με την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης

Η διατριβή αυτή εξετάζει τον βαθμό ετοιμότητας του λογιστικού επαγγέλματος στην Ελλάδα απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) και καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι λογιστές αντιλαμβάνονται τη σταδιακή ενσωμάτωσή της στην καθημερινή τους εργασία. Παρότι διεθνώς η ΤΝ κερδίζει συνεχώς έδαφος στη λογιστική και την ελεγκτική, στην Ελλάδα η υιοθέτηση φαίνεται να προχωρά πιο αργά, κυρίως λόγω περιορισμένης επιμόρφωσης, τεχνικών ελλείψεων και αβεβαιότητας γύρω από το νομοθετικό πλαίσιο. Με βάση τη βιβλιογραφία και αναγνωρισμένα θεωρητικά μοντέλα, διαμορφώνεται ένα εννοιολογικό πλαίσιο που περιλαμβάνει παράγοντες όπως η αντιλαμβανόμενη χρησιμότητα, το επίπεδο γνώσης, οι ανησυχίες για πιθανούς κινδύνους, η αντίσταση στην αλλαγή και οι οργανωτικές δυσκολίες. Στο εμπειρικό μέρος, η έρευνα στηρίζεται σε πανελλαδικό ερωτηματολόγιο προς επαγγελματίες λογιστές. Με τη χρήση παραγοντικής ανάλυσης και τεσσάρων μοντέλων δυαδικής λογιστικής παλινδρόμησης διερευνάται ποιοι παράγοντες ενισχύουν ή αποδυναμώνουν την πρόθεση υιοθέτησης εφαρμογών ΤΝ. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι λογιστές αναγνωρίζουν τα οφέλη της ΤΝ, ιδιαίτερα ως προς την αποδοτικότητα και την ακρίβεια, ωστόσο αρκετά εμπόδια παραμένουν. Η έλλειψη εκπαίδευσης, οι τεχνολογικές αδυναμίες και η νομοθετική ασάφεια λειτουργούν ανασταλτικά, ενώ οι ανησυχίες για εργασιακές αλλαγές και ζητήματα διαφάνειας εξακολουθούν να απασχολούν. Η αντίσταση στην αλλαγή εμφανίζεται ως σημαντικός αρνητικός παράγοντας, ενώ η χρησιμότητα και οι σχετικές δεξιότητες ενισχύουν την αποδοχή. Συνολικά, η διατριβή προσφέρει μια από τις πρώτες ολοκληρωμένες προσπάθειες αποτύπωσης της ετοιμότητας του ελληνικού λογιστικού κλάδου απέναντι στην ΤΝ. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη για πιο στοχευμένη εκπαίδευση, καλύτερη τεχνολογική υποστήριξη και πιο σαφείς ηθικές και κανονιστικές κατευθύνσεις, ώστε ο κλάδος να μπορέσει να αξιοποιήσει με ασφάλεια και εμπιστοσύνη τις δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης.