Ανάπτυξη και εφαρμογή ενός συστήματος τηλεαποκατάστασης για ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Υπόβαθρο: Η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος (ΟΑ) αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες αναπηρίας παγκοσμίως, με χαρακτηριστικά τον χρόνιο πόνο, τη μυϊκή αδυναμία και τη λειτουργική δυσχέρεια. Παρά την αποτελεσματικότητα της φυσικοθεραπείας, η πρόσβαση και η συμμόρφωση των ασθενών συχνά περιορίζονται. Οι σύγχρονες τεχνολογίες φορητών αισθητήρων και τηλεπικοινωνίας προσφέρουν νέες προοπτικές εξατομικευμένης και απομακρυσμένης αποκατάστασης, επιτρέποντας αντικειμενική παρακολούθηση και ανατροφοδότηση. Σκοπός: Η ανάπτυξη, υλοποίηση και αξιολόγηση ενός ολοκληρωμένου συστήματος τηλεαποκατάστασης (KneE-PAD), που συνδυάζει επιφανειακή ηλεκτρομυογραφία (sEMG), μονάδες αδρανειακής μέτρησης (IMU) και τεχνολογία επαυξημένης πραγματικότητας (AR) για καθοδηγούμενη θεραπευτική άσκηση στο σπίτι ασθενών με ήπια έως μέτρια ΟΑ γόνατος. Μέθοδος: Σε μονή τυφλή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή συμμετείχαν 42 άτομα (μέση ηλικία: 68,4 ± 5,7 έτη), τα οποία κατανεμήθηκαν σε ομάδα τηλεαποκατάστασης μέσω KneEPAD και σε ομάδα συμβατικής φυσικοθεραπείας, διάρκειας 8 εβδομάδων. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν στην έναρξη (T0), μετά την παρέμβαση (T1) και στη 12η εβδομάδα παρακολούθησης (T2). Πρωτεύοντα μέτρα έκβασης ήταν η μυϊκή ισχύς τετρακεφάλου, η νευρομυϊκή ενεργοποίηση (sEMG-RMS), ο δείκτης λειτουργικότητας WOMAC, ενώδευτερεύοντα μέτρα έκβασης ήταν η λειτουργική κινητικότητα (TUG), η ψυχολογική επιβάρυνση (HADS), η αυτο-αποτελεσματικότητα (ASES) και η κινησιοφοβία (TSK). Αποτελέσματα: Η ομάδα του KneE-PAD εμφάνισε σημαντικές βελτιώσεις στη νευρομυϊκή ενεργοποίηση (+0.035 mV· p