The matter of heroes

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να προσεγγίσει τον υλικό πολιτισμό των Ομηρικών Επών υπό τα θεωρητικά παραδείγματα της εμπρόθετης δράσης, της υλικότητας και της προσωποθεσίας. Πιο συγκεκριμένα, τα ομηρικά αντικείμενα, τα σώματα και οι ήρωες εξετάζονται ως ενεργοί δρώντες που συνδιαμορφώνουν τα γεγονότα. Η δομή της διατριβής διαμορφώνεται ως εξής: από την Εισαγωγή, τρία κύρια μέρη, τα Συμπεράσματα και την Βιβλιογραφία. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται η έννοια της εμπρόθετης δράσης, εντός του ομηρικού συγκειμένου, όπως διαποτίζει αντικείμενα με πολυσήμαντες επιδοχές διάδρασης. Τα αντικείμενα που εξετάζονται χωρίζονται σε κατηγορίες διάδρασης ως υποβλητικά, θαυματουργικά, αποφασιστικά, κινητικά, θανάσιμα και μη προγραμματικά. Η έννοια της ομηρικής εμπρόθετης δράσης περιγράφει αντικείμενα που συμμετέχουν σε πεδία δράσης όπως ο ήχος, τα συναισθήματα και η πείνα. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η έννοια της υλικότητας ως εμπειρία, όπως αυτή διασώζεται από το ομηρικό έπος. Η υλικότητα των αντικειμένων μεταβάλλει τις ικανότητες των ομηρικών μορφών. Τα αντικείμενα μετατρέπονται σε μέλη των ανθρώπινων σωμάτων. Παράλληλα, η υλικότητα των αντικειμένων μεταβάλλεται καθώς αυτά ενσωματώνονται από τους χρήστες τους. Η ύλη γίνεται όριο και προέκταση του σώματος. Στο τρίτο μέρος εξετάζεται πώς οι ομηρικές ταυτότητες προσωποθετούνται από αντικείμενα και υλικότητες. Η δράση των υλικών πραγμάτων και η υλικότητα των σωμάτων λογοθετούν τους ομηρικούς ήρωες και πολεμιστές. Τα συμπεράσματα της διδακτορικής διατριβής καταλήγουν στο ότι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι διαμεσολαβητές υλικής μνήμης. Η υλική αυτή μνήμη διασκορπά τα ομηρικά αντικείμενα ως πρωταγωνιστές των δύο επών. Τα εμπρόθετα αντικείμενα επηρεάζουν γεγονότα και η υλικότητά τους ενσωματώνεται από τα ανθρώπινα σώματα. Έτσι η αντικειμενική δράση και υλικότητα υπαγορεύει ομηρικές ταυτότητες.