Παύλος Καρρέρ (1829-1896)

Η διατριβή επικεντρώνεται στη μουσικολογική αποκατάσταση και κριτική έκδοση τριών ανέκδοτων λυρικών έργων του Παύλου Καρρέρ —Isabella d’Aspeno (1853–1854), La Rediviva (1855) και Maria Antonietta (1873)— με στόχο την επαναφορά τους στο καλλιτεχνικό και ερευνητικό προσκήνιο. Το πηγαίο υλικό, προερχόμενο κυρίως από αρχεία του Μιλάνου και της Ζακύνθου, ψηφιοποιήθηκε, ταξινομήθηκε και μελετήθηκε συστηματικά, αποκαλύπτοντας διαφορετικού τύπου φθορές και ιδιαιτερότητες σε κάθε χειρόγραφο. Πραγματοποιήθηκε αντιγραφή στο μουσικό λογισμικό Finale. Η αποκατάστασή του απαιτούσε, κατά περίπτωση, αποκωδικοποίηση δυσανάγνωστων σημειώσεων, συμπλήρωση ελλειπόντων στοιχείων και διασταύρωση με σπαρτίτα, πάρτες και έντυπα λιμπρέτα της εποχής. Μετά την αντιγραφή, ακολούθησε ενδελεχής οπτικός και ακουστικός έλεγχος, καθώς και η σύνταξη κριτικών σχολίων που καταγράφουν όλες τις επεμβάσεις, από διορθώσεις φθογγοσήμων έως ενορχηστρωτικές αποσαφηνίσεις. Η εργασία συνοδεύεται από πλήρη έκδοση και μετάφραση των λιμπρέτων στα Ελληνικά και από κριτική έκδοση των παρτιτούρων, καθιστώντας τα έργα λειτουργικά τόσο για μελέτη όσο και για ενδεχόμενη εκτέλεση. Παράλληλα, η διατριβή διερευνά τη μουσική γλώσσα του Καρρέρ μέσα από επιλεγμένα αποσπάσματα που εκπροσωπούν βασικούς δραματουργικούς και μορφολογικούς τύπους του ιταλικού λυρικού θεάτρου του 19ου αιώνα. Η ανάλυση αναδεικνύει τη συνθετική του επάρκεια, τη μελωδική του δεινότητα, τη δραματουργική του ακρίβεια και την άριστη γνώση της ιταλικής οπερατικής παράδοσης, καταδεικνύοντας ότι ο Καρρέρ υπήρξε δημιουργός υψηλού επιπέδου, ικανός να σταθεί ισότιμα στο διεθνές περιβάλλον μεταξύ των συγχρόνων του. Τέλος, η εργασία εξετάζει το ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο της επτανησιακής όπερας, τις συνθήκες παραγωγής μουσικού θεάτρου στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, καθώς και τις σχέσεις της ελληνικής λυρικής δημιουργίας με την ιταλική παράδοση. Η συμβολή της διατριβής συνίσταται τόσο στην αποκατάσταση και τεκμηρίωση τριών σημαντικών έργων όσο και στη διεύρυνση της μουσικολογικής συζήτησης γύρω από την ελληνική οπερατική δημιουργία της εποχής και τη θέση της στον ευρωπαϊκό λυρικό πολιτισμό.