Pewne aspekty zastawów królewskich dóbr ziemskich w późnośredniowiecznej Wielkopolsce (1386–1504)

Artykuł omawia skład majętności ziemskich panującego wchodzących do domeny królewskiej w piętnastowiecznej Wielkopolsce, które były od początku panowania Władysława Jagiełły (1386–1434) systematycznie zastawiane przez kolejnych władców. Zapisy te były nie tylko zabezpieczeniem pożyczki, ale także wyrazem królewskiej wdzięczności i łaski. Skala tych zastawów jest przedstawiona podług panowań poszczególnych monarchów aż do uchwalenia w 1504 r. statutu regulującego zastawy królewskiej domeny. W artykule przedstawiono też spostrzeżenia dotyczące przyczyn zastawiania majętności królewskich, ich szczególnej atrakcyjności dla zastawników oraz pewne uwagi dotyczące przemian tego grona.