Dogmatyczny park jurajski: polemika z artykułem Marty Dubowskiej i Adama Dyrdy

Artykuł polemizuje z tezami Marty Dubowskiej i Adama Dyrdy dotyczącymi rzekomego kryzysu metodologicznego w polskiej dogmatyce prawa i edukacji prawniczej (Metoda prawnicza: nieurzeczywistniony ideał czy szkodliwy mit? RPEiS 87(1) 2025). Autor kwestionuje fatalistyczną diagnozę współczesnej dogmatyki, opartą – jego zdaniem – na anegdotycznych dowodach i nieadekwatnym, wąskim rozumieniu tego, czym obecnie jest praca dogmatyczna. Wskazuje, że dogmatyka, w szczególności prawa karnego, od dawna wykroczyła poza rozumienie jej jako jedynie deskryptywnej i formalistycznej analizy lex lata (prawa obowiązującego). Współczesna dogmatyka to nauka zorientowana na praktykę, która integruje perspektywy teorii prawa, filozofii, a także nauk społecznych i ekonomicznych, dążąc do rekonstrukcji norm dla osiągnięcia optymalnych aksjologicznie rozstrzygnięć w multicentrycznym systemie prawa. Autor również uznaje krytykę dotyczącą rzekomej „szkółki dogmatycznej” i „usędziowienia” edukacji prawniczej za nieuzasadnioną i niespójną z obiektywnymi danymi empirycznymi. Jednocześnie autor pokazuje bardziej pozytywny obraz kondycji dogmatyki i uznaje, że zintegrowane podejście do prawa jest jej natywną cechą, a sztuczne rozdzielanie jej od filozofii i teorii prawa jest szkodliwe.