PISA ve TIMSS Performansları Bağlamında Türkiye ve Singapur’un Karşılaştırılması

PISA ve TIMSS gibi uluslararası değerlendirmeler, ülkelerin eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı biçimde analiz edilmesine ve öğrenci başarılarının nesnel göstergelerle ölçülmesine olanak tanımaktadır. Bu çalışma, Türkiye ile Singapur’un PISA ve TIMSS performanslarını karşılaştırmayı ve başarı farklılıklarının ardındaki pedagojik ve yapısal etkenleri incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca Türk eğitim sisteminin geliştirilmesine yönelik kanıta dayalı öneriler sunulması hedeflenmektedir. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden doküman analizi yöntemiyle yürütülmüştür. Bu doğrultuda karşılaştırmalı eğitimin yatay yaklaşımı benimsenmiştir. OECD, IEA, NCEE ve Millî Eğitim Bakanlığı raporları ile ilgili tez ve akademik makaleler içerik ve betimsel analiz teknikleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular, Singapur’un matematik, fen ve okuma alanlarında istikrarlı biçimde yüksek başarı gösterdiğini; Türkiye’nin ise TIMSS’te son yıllarda ilerleme kaydetmesine rağmen hâlen OECD ortalamasının altında performans sergilediğini ortaya koymaktadır. Singapur’un sürdürülebilir başarısının öğretmen niteliği, sorgulamaya dayalı öğrenme ve uygulama temelli öğretim stratejilerine dayandığı belirlenmiştir. Türkiye’de ise sınav merkezli yaklaşımların, sınırlı uygulamalı öğrenme fırsatlarının ve kaynak dağılımındaki eşitsizliklerin gelişimi sınırlandırdığı saptanmıştır. Sonuç olarak eğitimdeki başarı farklılıklarının pedagojik, yapısal ve kültürel etkenlerin etkileşimiyle şekillendiği söylenebilir. Türkiye’nin uluslararası değerlendirmelerde sürdürülebilir bir gelişme sağlayabilmesi için eğitimde fırsat eşitliğini güçlendirmesi ve uygulamaya dayalı öğretim yöntemlerini yaygınlaştırması gerekmektedir.