Wolność słowa w dobie Alien and Sedition Acts, czyli o tym, jak na dziennikarzy i wiceprezydenta polowano

Artykuł analizuje ograniczenia wolności słowa i prasy w Stanach Zjednoczonych w okresie obowiązywania Alien and Sedition Acts (1798–1801), które były odpowiedzią federalistów na napięcia polityczne i obawy przed francuską inwazją w czasie quasi-wojny. Autor podkreśla, że choć Pierwsza Poprawka do Konstytucji (1791) gwarantowała wolność słowa i prasy, w praktyce była interpretowana wąsko, opierając się na brytyjskiej tradycji seditious libel Sedition Act penalizował fałszywe, skandaliczne i złośliwe wypowiedzi przeciwko rządowi, co prowadziło do prześladowań opozycyjnych dziennikarzy i polityków. Federalistyczni sędziowie stosowali ustawę w sposób stronniczy, ograniczając autonomię ław przysięgłych i interpretując prawo na korzyść rządu. Artykuł wskazuje, że kontrowersje wokół tych ustaw, potępionych w Rezolucjach Kentucky i Wirginii, przyczyniły się do upadku federalistów w wyborach 1800 r. i ukształtowały szerokie rozumienie wolności słowa w USA.