Beekbergen, Tullekensmolenweg 47-51 (Gemeente Apeldoorn, Gld.) Een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende Fase

Het plangebied ligt in het Utrechts-Gelders zandgebied, op de overgang tussen een droogdal en een stuwwalglooiing. Op basis van paleografische reconstructies is het plangebied altijd droog en potentieel bewoonbaar geweest. In de omgeving van het terrein zijn archeologische resten uit het mesolithicum en de ijzertijd aangetroffen. Het dorp Beekbergen is ontstaan tijdens de 8e of 9e eeuw. Vanaf 1606 ligt in het westelijk deel van het plangebied de Molen Ruitersbeek. In de 20e eeuw ontstaat de huidige terreinindeling. Uit het bureauonderzoek blijkt dat een hoge verwachting geldt voor resten uit de periode steentijd – Romeinse tijd en de periode middeleeuwen en nieuwe tijd. Resten uit de steentijd – Romeinse tijd kunnen bestaan uit onder andere bewerkt en/of verbrand vuursteen, houtskool, haardkuilen, paalkuilen, aardewerkscherven (vanaf het neolithicum), metaal (vanaf de bronstijd), glas (vanaf de ijzertijd), huttenleem en natuursteen. Deze resten zullen zich in de top van het dekzand bevinden. Resten uit de middeleeuwen en nieuwe tijd kunnen bestaan uit metalen voorwerpen, aardewerk, glas, bouwmateriaal, ophogingslagen en grondsporen. Deze resten kunnen voorkomen vanaf het maaiveld. Tijdens het veldwerk zijn in het oostelijk deel conform de richtlijn van de gemeente Apeldoorn vijf boringen gezet. Uit de resultaten van het booronderzoek blijkt dat de ondergrond van het onderzoeksgebied bestaat uit een bouwvoor op verstoorde grond op een daluitspoelingswaaier (C-horizont). Er zijn geen relevante archeologische indicatoren of lagen aangetroffen. In het westelijk deel van het plangebied is niet geboord.