Postmodern Paradigma Altında Ailenin Krizi: Fıtratın ve Mahremiyetin Tahribi Üzerine Kur’anî ve Batı Perspektifli Bir İnceleme

Özet Bu makale, postmodern dönemin sosyo-kültürel dönüşümleri ışığında aile kurumunun geçirdiği yapısal ve değer temelli değişimleri, özellikle “fıtrat” (insanın yaratılışsal doğası) ve “mahremiyet” kavramları çerçevesinde ele almaktadır. Postmodernizmin bireycilik, görecelik, cinsiyet normlarının çözülmesi ve geleneksel yapılarla hesaplaşma gibi temel özelliklerinin, aile yapısı üzerinde nasıl bir tahribata yol açtığı sorgulanmaktadır. Bu bağlamda, Kur’an’da aileye, cinsiyet rollerine ve mahremiyetin korunmasına ilişkin ayetler üzerinden fıtrî yapının ilkeleri ortaya konulmakta; buna karşılık Batı düşüncesinde postmodern teoriler (özellikle toplumsal cinsiyet kuramları, queer kuram ve yapısökümcü yaklaşımlar) ile modern sonrası aile tartışmaları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmektedir. Makale, yalnızca bir eleştiri sunmakla kalmayıp, aynı zamanda fıtrat temelli bir aile modelinin mahremiyetin korunması ve insanın manevi/ahlaki bütünlüğünün sağlanması açısından taşıdığı önemi vurgulamaktadır. Bu doğrultuda hem Kur’anî perspektif hem de Batı’daki muhafazakâr ve eleştirel teoriler (örneğin Christopher Lasch, Charles Taylor, Alasdair MacIntyre gibi düşünürler) ışığında, postmodern dönemin aileye dair tehditleri tespit edilmekte; aile kurumunun yeniden inşası için bütüncül ve evrensel değerlere dayalı bir yaklaşım önerilmektedir. Bu çerçevede çalışma, fıtratın yalnızca bireysel bir yönelim değil, aynı zamanda toplumsal düzenin ilahi referanslara dayalı temeli olduğunu savunur. Mahremiyet ise, insanın hem bedensel hem de ruhsal bütünlüğünü koruyan bir sınır olarak ele alınır. Postmodern söylemlerin bu iki temel değeri nasıl parçaladığı, bireyi yalnızlaştıran, toplumsal bağları zayıflatan ve aileyi çözülmeye açık hale getiren yönleriyle analiz edilir. Sonuç olarak makale, çağdaş krizlerin aşılmasında, fıtrat merkezli ve mahremiyeti gözeten bir aile anlayışının hem bireysel huzur hem de toplumsal istikrar açısından vazgeçilmez olduğunu ortaya koymaktadır.