Kadınların Dijital Yalnızlığı: Holofeminizm ve Sosyal Medya Çağında Kadın Mahremiyeti

Bu çalışma, dijital çağda kadınların mahremiyet deneyimlerini inceleyerek “Kadınların Dijital Yalnızlığı” kavramını teorik bir çerçevede tartışmaktadır. Araştırmanın temel amacı, sosyal medya platformlarında kadınların dijital temsil biçimlerinin mahremiyet, görünürlük ve yalnızlık ekseninde nasıl şekillendiğini ortaya koymaktır. Bu bağlamda, yeni geliştirilen Holofeminizm kuramı aracılığıyla kadınların dijital ortamdaki çok katmanlı varoluş biçimleri incelenmiştir. Holofeminizm (Bütüncül Kadınlık Kuramı); kadın deneyimini sadece biyolojik cinsiyet ya da toplumsal cinsiyet kavramlarıyla sınırlamayan; bunun ötesine geçen, çok katmanlı, çok zamanlı, çok mekânlı ve teknolojik boyutları içeren yeni bir feminist yaklaşımdır. “Holo” ön eki, Yunanca holos (bütün, tüm) kökünden gelir ve bütünsel, kapsayıcı bir perspektifi temsil etmektedir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden eleştirel söylem analizi ve betimsel sosyolojik yaklaşım kullanılarak sosyal medya içerikleri (özellikle Facebook, Instagram ve TikTok) üzerinden kadınların görsel temsilleri analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, kadınların dijital platformlarda sıklıkla kendilerini sergilemeye zorlandığını, ancak bu görünürlüğün paradoksal olarak bir yalnızlık ve mahremiyet kaybı hissi doğurduğunu göstermektedir. Holofeminizm, bu çelişkiyi hem teknolojik hem de toplumsal bağlamda analiz ederek dijital yalnızlığı yeni bir mahremiyet biçimi olarak tanımlar. Bu çözümleme kadın mahremiyetine dair tartışmaları dijital kültür ve yapay görsellik bağlamında yeniden düşünmeyi önererek, kadın çalışmaları literatürüne kuramsal bir katkı sunmaktadır.