Kwaliteit van alternatieve CO2-bronnen voor de glastuinbouw : Richtlijnen voor kwaliteitseisen, fytotoxische risico’s van CO2-bronnen en CO2-kwaliteitsbepaling in de glastuinbouw

De transitie naar een fossielvrije glastuinbouw vergroot de druk op CO₂-beschikbaarheid. Traditionele bronnen zoals WKK-installaties worden minder gebruikt, terwijl industriële leveranciers hun emissies moeten reduceren.Hierdoor kan langdurige CO₂-opslag (CCS) prioriteit krijgen boven levering aan de sector, waardoor telers afhankelijk worden van alternatieve bronnen zoals biogas en DAC-technologieën.Dit roept de vraag op: hoe veilig en zuiver is deze CO₂? Dit onderzoek actualiseert kennis over CO₂-kwaliteit en fytotoxiciteitsrisico's via literatuurstudie, expertinterviews en kasklimaatsimulaties. Een uitgebreid risicokader en een geactualiseerde lijst van verontreinigingen met indien aanwezig effectgrenswaarden (EGW's) zijn opgesteld.Stoffen met het hoogste risico bevinden zich in de volgende chemische klassen: alkenen, geoxideerde koolwaterstoffen, halogenen, stikstofverbindingen en zwavelverbindingen.Risico's worden beïnvloed door kasventilatie, dosering en verdunningsfactoren, die sterk variëren per bron en bedrijfsomstandigheden.Aanvullende maatregelen zoals gasanalyses, begassingsproeven en sensormonitoring zijn essentieel.De sector mist echter een gestandaardiseerd protocol voor CO₂-kwaliteit, testfrequenties en verantwoordelijkheden.Dit project legt de basis voor toekomstige richtlijnen en benadrukt samenwerking tussen industrie, onderzoek, overheid en verzekeraars.