Kulturalny content aranżacji muzycznych przełomu XVIII i XIX wieku

Okres późnego klasycyzmu i wczesnego romantyzmu jest nazywany przez muzykologów "złotym wiekiem muzyki kameralnej".Określenie to pojawiło się ze względu na charakter repertuaru obecnego w muzyce tamtego czasu.W latach 1750-1850 rozwijały się niezwykle dynamicznie i dominowały kompozycje uwzględniające małe składy instrumentalne, takie jak tria, kwartety czy kwintety, nazwane później muzyką kameralną.Wpasowała się ona w gusta arystokracji, dlatego możni zatrudniali artystów, by koncertowali w ich posiadłościach.Jednym ze środowisk, w którym rozwijała się muzyka kameralna, był Wiedeń.Tam sztuka ta kwitła obok symfonii i innych większych form.Koncerty służyły tamtejszej ludności przede wszystkim w celach rozrywkowych i zacieśnianiu więzi społecznych.Wiedeńczycy cenili sobie wykształcenie muzyczne -od każdej wysoko urodzonej osoby wymagano umiejętności gry na pewnym instrumencie, jednak dla dziewcząt instrumentem tym był głównie fortepian.Nieco inaczej rysowała się sytuacja na Wyspach Brytyjskich.Tam prym wiódł Londyn, do którego przyjeżdżało wielu muzyków w nadziei na duże zarobki.Niestety