Refleksje na temat relacji kubańsko-wenezuelskich w XX i XXI wieku

Artykuł podejmuje analizę współpracy kubańsko-wenezuelskiej w latach 2000-2023, koncentrując się na jej aspektach politycznych, gospodarczych, edukacyjnych i medycznych oraz na ich znaczeniu geopolitycznym. Wraz z objęciem władzy przez Hugo Cháveza relacje między Kubą a Wenezuelą przybrały formę strategicznego sojuszu o charakterze antyimperialistycznym, osadzonego w ideologii rewolucyjnej i postulacie integracji regionalnej. Współpraca ta realizowana była m.in. w ramach inicjatyw ALBA, Petrocaribe oraz programów społecznych takich, jak Misión Barrio Adentro czy Misión Robinsón. W artykule przedstawiono zarówno główne korzyści wynikające z tego partnerstwa – jak dostęp Kuby do tanich dostaw ropy naftowej czy obecność tysięcy kubańskich lekarzy w Wenezueli – jak i problemy, mianowicie rosnąca zależność energetyczna oraz instrumentalizacja pomocy społecznej w celach politycznych. Szczególną uwagę poświęcono przemianom zachodzącym po śmierci Cháveza i w obliczu pogłębiającego się kryzysu gospodarczego w Wenezueli, które wpłynęły na zakres i dynamikę współpracy.