Bazı Fitoterapik Bitkilerin Meme Kanseri Hücre Hattındaki Tamamlayıcı Tedavi Potansiyellerinin İncelenmesi

Günümüzde bitkisel terapi yöntemlerinin kullanımı modern teknikler ile sentezlenen ilaçların tedavi etkinliklerini artırmak ve yan etkilerini azaltmak için artan bir ilgi ile tercih edilmektedir. Birçok bitkiden elde edilen özütlerin, antimikrobiyal, antiinflamatuvar, anti-kanser vb. etkileri bulunmakta ve özellikle kanser ilaçlarıyla birlikte kullanıldıklarında tedavi etkinliğini güçlendiren sonuçlar ortaya koymaktadır. Buradan yola çıkarak, iki farklı bitki (ısırgan, ve çam, özütü Doksorubisin ile eşleştirilmiştir. Bitkisel özütlerin ıslak-laboratuvar yöntemleri ile eldesinden sonra sitotoksikolojik etkileri, hücresel büyüme hızları ve hücre çekirdeğindeki morfolojik değişimler incelenmiştir. Buna göre Doksorubusin etken maddesinin IC50 değeri 19,8 µM, bitkilerin ise Urtica sp için 330 µg/mL ve Pinus sp. için 957 ug/mL olarak saptanmıştır. En düşük toksisiteye sahip IC5 değerlerinde canlılık oranları Urtica sp ve Pinus sp için sırasıyla %33,7 ve %38,2 oranında azalma göstermiştir. Bu ilaçların bahsi geçen bitkilerle birlikte kullanımı kanser hücreleri üzerinde daha önce ortaya konulmamış olup ilk kez çalışmamız kapsamında tedavi potansiyelleri incelenmiştir. Elde ettiğimiz sonuçlara göre ısırgan otu ve çam özütleri; meme kanseri hücrelerinin hassasiyetlerini doksorubusine karşı artırmış ve hem hücresel büyümede hem de hücre göçünde gerilemelere sebep olmuştur. Bliss Bağımsızlık modeline göre bitki ekstratları Doksorubisin ile sinerjistik etki göstermiştir. Buna göre, test ettiğimiz bitkilerin tamamlayıcı tedavi özelliklerine dair önemli veriler ortaya konulmuş olup konuyla ilgili gelecek araştırmalar için de gerekli rehber niteliğinde sonuçlar elde edilmiştir.