İl Merkez İstasyonlarına Göre Türkiye’de Maksimum Sıcaklıkların Eğilimi (1927-2024)

Küresel iklim değişikliği açısından hassas bir konumda bulunan Türkiye’de, her geçen yıl maksimum sıcaklık rekorları kırılmaktadır. Bu bağlamda iklim değişikliğinin bölgesel etkilerinin ilk izlerinden birisi, maksimum sıcaklık eğilimlerinde görülen artma durumlarıdır. Yapılan bu çalışmada amaç; Türkiye’de il merkezlerinde yer alan meteoroloji istasyonlarının kurulduğu günden 2024 yılı sonuna kadar maksimum sıcaklıklarında, mevsimlik ve yıllık periyotlarda meydan gelen eğilimi Mann-Kendall Trend Analiz Yöntemi ve Sen’in eğim analizi ile değerlendirmektir. Çalışma sonuçlarına göre; 82 istasyonun 41’inde yıllık, 42’sinde yaz, 51’inde ilkbahar, 48’inde sonbahar, 43’ünde kış periyotlarında istatistiksel açıdan % 95 güven aralığında anlamlı artma eğilimi görülür. Yıllık periyotta hiç azalma görülmezken; sonbahar ve kış periyotlarında 3, yaz 1, ilkbahar 4 istasyonda istatistiksel açıdan % 95 güven aralığında anlamlı olmayan azalma eğilimleri görülür. 41 istasyonda yıllık periyotta istatistiksel açıdan anlamlı olmayan artma eğilimi görülürken bu sayı; ilkbahar için 27, yaz için 39, sonbahar için 31, kış için 36’dır. Sen eğim değerlerine göre ise yıllık bazda istastiksel olarak anlamlı değişimlerin yaşandığı ilk 3 istasyondan Nevşehir, Karabük ve Kırklareli’nde ölçüm periyodunca 2.3 ºC sıcaklık artışı yaşanmıştır. Sonuç olarak; Türkiye genelinde il merkez meteoroloji istasyonlarının mevsimlik ve yıllık periyotların büyük bir bölümünde maksimum sıcaklıkların artma eğiliminde olduğu tespit edilmiştir.