Türkiye’de Korumacı Dış Ticaret Politikaları ve Seçili Sektörlerde Etkileri

Bu çalışma, Türkiye’nin 1996 yılında Gümrük Birliği’ne tam üyeliğinin ardından üçüncü ülkelere yönelik uyguladığı tarife dışı korumacı dış ticaret politikalarının seçili sektörler üzerindeki etkilerini analiz etmektedir. Dünya genelinde serbest ticaret eğilimleri hâkimken, birçok ülke belirli sektörlerde korumacı önlemler uygulamayı sürdürmektedir. Türkiye de özellikle tekstil, ayakkabı, mobilya, parça ve kauçuk sektörlerinde; anti-damping vergileri, ek mali yükümlülükler ve gözetim uygulamaları gibi çeşitli tarife dışı araçlarla dış ticaretini şekillendirmektedir. Çalışmada, bu politikaların menşe ülke saptırıcı etkileri, Avrupa Birliği ülkeleri ile üçüncü ülkeler arasındaki ticaret yönelimleri bakımından Farkların Farkı (Difference-in-Differences) yöntemiyle ölçülmüştür. Söz konusu sektörler, Türkiye’nin hem ithalatçı hem de ihracatçı olduğu ve koruma önlemlerinin asimetrik uygulandığı alanlardır. Elde edilen bulgular, Türkiye’nin Gümrük Birliği çerçevesinde serbest ticaret yükümlülüğü altındayken, üçüncü ülkelere yönelik korumacı tedbirler ile dış ticaret desenini önemli ölçüde dönüştürdüğünü göstermektedir. Bu bulgular, Türkiye’nin Gümrük Birliği kapsamında üçüncü ülkelere karşı uyguladığı koruma önlemlerinin, AB ile bütünleşme sürecinde ticaret saptırıcı sonuçlar doğurduğunu göstermektedir.