Επίδραση της αλατότητας στην ανάπτυξη του Φαγόπυρου με τη χρήση PGPMs

Η αλατότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους περιβαλλοντικούς παράγοντες που περιορίζουν την ανάπτυξη και την παραγωγικότητα των φυτών, επηρεάζοντας τη φυσιολογία, τη βιομάζα και την απόδοση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης δύο επιπέδων αλατότητας και τριών διαφορετικών θεραπειών με φυτοευεργετικούς μικροοργανισμούς (PGPMs) στην ανάπτυξη, τη φυσιολογία και τους δείκτες απόδοσης του φαγόπυρου (Fagopyrum tataricum). Η παρούσα μελέτη έλαβε χώρα στο δεύτερο θερμοκήπιο του βιολογικού αγρού του Εργαστηρίου Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις 11 Απριλίου 2024 πραγματοποιήθηκε η σπορά και η συγκομιδή στις 30 Ιουνίου 2024. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκηπίου και περιλάμβανε εννέα πειραματικούς συνδυασμούς, που προέκυψαν από τον συνδυασμό τριών θεραπειών μικροοργανισμών (Μ, Χ, Ζ) και τριών επιπέδων αλατότητας (C: μάρτυρας, I: μέτρια, II: υψηλή). Πραγματοποιήθηκαν τρεις διαδοχικές μετρήσεις (30, 60 και 90 ΗΑΣ), κατά τις οποίες καταγράφηκαν αγρομορφολογικοί και φυσιολογικοί δείκτες (ύψος, αριθμός φύλλων, NDVI, SPAD), καθώς και δείκτες παραγωγής (νωπό και ξηρό βάρος υπέργειας βιομάζας, αριθμός ταξιανθιών, βάρος χιλίων σπόρων και απόδοση ανά φυτό). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) δύο παραγόντων και επιπλέον με μονοπαραγοντικές αναλύσεις ανά PGPM. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αλατότητα επέδρασε αρνητικά σε όλους σχεδόν τους δείκτες, με πιο έντονη μείωση στο υψηλό επίπεδο. Αντίθετα, οι PGPMs άσκησαν θετική επίδραση, βελτιώνοντας τη βιομάζα και την απόδοση ακόμη και υπό στρες, με τη θεραπεία Ζ να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Η χρήση PGPMs μπορεί να μετριάσει τις αρνητικές επιδράσεις της αλατότητας, διατηρώντας την παραγωγικότητα του φαγόπυρου και αναδεικνύοντας τις δυνατότητες αυτών των βιολογικών εφαρμογών στη βιώσιμη γεωργία.