Ανάδειξη της κεραμικής τέχνης της Αίγινας, μέσω μίας τοπιακής προσέγγισης

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη δυνατότητα ανάδειξης και επανενεργοποίησης της κεραμικής παράδοσης της Αίγινας μέσα από τον σχεδιασμό θεματικών πολιτιστικών διαδρομών σχετικών με την κεραμική και στοχευμένων παρεμβάσεων τοπιακού χαρακτήρα. Παρότι η κεραμική υπήρξε διαχρονικά σημαντικό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού, σήμερα επιβιώνει αποσπασματικά, χωρίς σαφή χωρική οργάνωση και χωρίς μια ενιαία αφήγηση η οποία να συνδέει τα υλικά και άυλα κατάλοιπα της τέχνης αυτής. Η μελέτη βασίζεται σε βιβλιογραφική έρευνα, επιτόπια παρατήρηση, χαρτογραφική ανάλυση, εκτίμηση του τοπίου και πολυκριτηριακή αξιολόγηση. Κεντρικό εργαλείο σχεδιασμού αποτελεί η θεωρία της χωρικής αντίληψης του Kevin Lynch, σύμφωνα με την οποία ο χώρος γίνεται αντιληπτός μέσα από διαδοχικές εμπειρίες. Στο πλαίσιο αυτό προτείνονται δύο θεματικές διαδρομές. Η πρώτη κινείται κυρίως εντός του αστικού τοπίου της πόλης της Αίγινας και συνδέει μουσεία, εργαστήρια, ιστορικά κτίρια και σημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος, καταλήγοντας σε τοπίo φυσικής προέλευσης του χαρακτηριστικού πηλού της Αίγινας. Η δεύτερη διαδρομή εκτείνεται σε αγροτικά, ημιφυσικά και ορεινά τοπία και επικεντρώνεται στη βιωματική εμπειρία της πρώτης ύλης, της μνήμης και της προσωπικής σχέσης του κεραμίστα με το τοπίο. Οι διαδρομές σχεδιάζονται ως μικτές (πεζή και ποδηλατική μετακίνηση), με έμφαση στην ασφάλεια, την βιωματική εμπειρία και την αφηγηματική συνοχή. Παράλληλα, προτείνεται η ανάπλαση και επανάχρηση του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου ως πολυλειτουργικού πολιτιστικού κόμβου, το οποίο φιλοξενεί μουσείο, εκθεσιακό χώρο, βιβλιοθήκη και σχολή κεραμικής, με ενεργή αξιοποίηση του υπαίθριου χώρου για εργαστήρια, εκθέσεις και κοινωνικές δραστηριότητες. Επιπλέον, προτείνεται ανάπλαση του περιβάλλοντα χώρου του Πύργου Μάρκελλου, με τρόπο ώστε να συνδέεται άμεσα με την κεραμική και πολιτιστική ταυτότητα του νησιού. Μέσα από τον συνδυασμό διαδρομών και παρεμβάσεων, η εργασία επιχειρεί να αναβιώσει και να μετατρέψει την κεραμική από ένα απομονωμένο πολιτιστικό κατάλοιπο σε ζωντανό εργαλείο χωρικής, πολιτιστικής και κοινωνικής επανασύνδεσης της Αίγινας με την ταυτότητά της.