Ανάπτυξη επενδυτικών στρατηγικών μέσω προσομοίωσης: Ανάλυση κινδύνου και αβεβαιότητας

Η εργασία εξετάζει την ανάπτυξη και αξιολόγηση επενδυτικών στρατηγικών με έμφαση στην ανάλυση κινδύνου και αβεβαιότητας μέσω προσομοίωσης. Στο θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιείται το κλασικό υπόδειγμα βελτιστοποίησης μέσου-διακύμανσης (mean-variance), ενώ στη συνέχεια εφαρμόζεται η διαδικασία της προσομοίωσης Monte Carlo. Τα μοντέλα βελτιστοποίησης που βασίζονται σε προσομοίωση συνδυάζουν το κλασικό υπόδειγμα βελτιστοποίησης μέσου-διακύμανσης με την προσομοίωση Monte Carlo. Η κύρια θεωρία πίσω από αυτά τα μοντέλα είναι ότι η παραδοσιακή βελτιστοποίηση μέσου-διακύμανσης αντιμετωπίζει τις εκτιμώμενες αναμενόμενες αποδόσεις, τις τυπικές αποκλίσεις και τις συσχετίσεις σαν να ήταν γνωστές με 100% βεβαιότητα. Σε ένα προβλεπτικό πλαίσιο, αυτές οι είσοδοι δεν είναι γνωστές με βεβαιότητα. Τα μοντέλα βελτιστοποίησης που βασίζονται σε προσομοίωση εφαρμόζουν μια τεχνική βελτιστοποίησης που λαμβάνει υπόψη την αβεβαιότητα των εισροών αυτών και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει τα ζητήματα του σφάλματος εκτίμησης, της ευαισθησίας των εισροών και της διαφοροποίησης. Είναι μια ανάλυση ευαισθησίας μεγάλης κλίμακας στην οποία εκατοντάδες ή ίσως χιλιάδες παραλλαγές στις αρχικές εισροές οδηγούν σε ίσο αριθμό αποδοτικών συνόρων από την παραδοσιακή βελτιστοποίηση. Η ανάλυση στην παρούσα εργασία βασίζεται σε ιστορικά δεδομένα αποδόσεων χαρτοφυλακίου αμοιβαίων κεφαλαίων. Μέσω της συγκριτικής αξιολόγησης επιδιώκεται να αναδειχθούν οι διαφορές και τα πλεονεκτήματα μεταξύ των παραδοσιακών μοντέλων βελτιστοποίησης και των μοντέλων βελτιστοποίησης που βασίζονται σε προσομοίωση, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη αποτίμηση της επενδυτικής απόφασης σε περιβάλλον αβεβαιότητας.