Το προσφυγικό αποτύπωμα στον αθηναϊκό αστικό χώρο Οι προσφυγικοί συνοικισμοί του Νέου Κόσμου (Δουργούτι) και της Νέας Φιλαδέλφειας

Η παρούσα εργασία εξετάζει το προσφυγικό αποτύπωμα στον αθηναϊκό αστικό χώρο μέσα από τη συγκριτική μελέτη δύο χαρακτηριστικών προσφυγικών συνοικισμών: του Νέου Κόσμου (Δουργούτι) και της Νέας Φιλαδέλφειας. Η επιλογή των συγκεκριμένων περιοχών βασίζεται στο γεγονός ότι αποτελούν δύο διαφορετικά πρότυπα προσφυγικής εγκατάστασης μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Το Δουργούτι αναπτύχθηκε αρχικά ως αυθαίρετη παραγκούπολη σε άμεση σχέση με το κέντρο της Αθήνας, ενώ η Νέα Φιλαδέλφεια συγκροτήθηκε ως οργανωμένος προσφυγικός οικισμός με σαφή πολεοδομικό σχεδιασμό και χαρακτηριστικά κηπούπολης. Η σύγκρισή τους επιτρέπει την κατανόηση διαφορετικών στρατηγικών αποκατάστασης, χωρικής οργάνωσης και κοινωνικής συγκρότησης του προσφυγικού πληθυσμού. Η έρευνα εστιάζει στις ομοιότητες και διαφοροποιήσεις ως προς την αρχιτεκτονική μορφολογία και τον πολεοδομικό σχεδιασμό, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο η εγκατάσταση των προσφύγων επηρέασε την κοινωνική σύνθεση και την καθημερινή ζωή των δύο περιοχών. Παράλληλα, διερευνάται ο βαθμός στον οποίο οι συνοικισμοί αυτοί μπορούν να θεωρηθούν φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς και συλλογικής μνήμης της πόλης της Αθήνας.