Μοντελοποίηση κοιτάσματος γαιάνθρακα και σχεδιασμός υπόγειας εκμετάλλευσης.

Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την μοντελοποίηση κοιτάσματος γαιάνθρακα με την χρήση του λογισμικού GEOVIA Surpac, με κύριο στόχο τον σχεδιασμό της υπόγειας εκμετάλλευσης και τον ακριβή υπολογισμό των αποθεμάτων. Αρχικά πραγματοποιήθηκε η τρισδιάστατη αποτύπωση του κοιτάσματος και, λόγω της έκτασης του, επιλέχθηκε μια συγκεκριμένη περιοχή μελέτης, όπου ως μέθοδος εκμετάλλευσης εφαρμόστηκε η μέθοδος επιμήκων μετώπων. Στο πλαίσιο της μελέτης δημιουργήθηκαν δύο σχεδιασμοί, οι οποίοι εφαρμόστηκαν στην περιοχή μελέτης: ο πρώτος με ύψος εκμετάλλευσης 9,5 ft, λαμβάνοντας ως βασικό περιορισμό την γεωμετρία του συνολικού κοιτάσματος, και ο δεύτερος με ύψος εκμετάλλευσης 7,5 ft, λαμβάνοντας σαν κύριο περιορισμό την γεωμετρία της επιλεγμένης περιοχής μελέτης. Ο συνολικός όγκος εξόρυξης για τον πρώτο σχεδιασμό εκμετάλλευσης, όπως προέκυψε από το στερεό μοντέλο, ανήλθε σε περίπου 48 εκατ. tn, εκ των οποίων 22 εκατ. tn αντιστοιχούσαν σε μετάλλευμα και 26 εκατ. tn σε στείρο υλικό. Έπειτα δημιουργήθηκε το ογκομετρικό μοντέλο (block model, BM) της περιοχής μελέτης, βάσει του οποίου τα γεωλογικά αποθέματα υπολογίστηκαν σε 30 εκατ. tn. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε γεωστατιστική ανάλυση, η οποία περιελάμβανε τον υπολογισμό και την προσαρμογή βαριογραμμάτων, καθώς και την εφαρμογή της μεθόδου Kriging στο BM του συνολικού κοιτάσματος. Με βάση την μέθοδο Kriging εκτιμήθηκαν τα καταμετρημένα, ενδεικτικά και υποτιθέμενα αποθέματα για την τέφρα, το θείο και την πτητική ύλη. Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο συνολικός όγκος εξόρυξης και με την χρήση του ογκομετρικού μοντέλου στους 45 εκατ. tn, παρουσιάζοντας απόκλιση της τάξης του 5,6% σε σχέση με το στερεό μοντέλο. Τέλος, το ποσοστό αραίωσης λόγω σχεδιασμού της εκμετάλλευσης υπολογίστηκε σε 51,5%. Στον δεύτερο σχεδιασμό εκμετάλλευσης, με ύψος 7,5 ft, ο όγκος εξόρυξης μειώθηκε σε περίπου 35 εκατ.tn, χωρίς καμία απώλεια στον όγκο του μεταλλεύματος. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μείωση της αραίωσης σε 38%. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται κυρίως στη σημαντική μείωση του όγκου του στείρου υλικού, ο οποίος υπολογίστηκε σε 13 εκατ. tn.