Συστηματική αξιολόγηση εργαστηριακών διαδικασιών απομόνωσης και χαρακτηρισμού κηρογόνου μητρικών πετρωμάτων υδρογονανθράκων

Η οργανική ύλη των ιζηματογενών πετρωμάτων αποτελεί βασικό αντικείμενο μελέτης στην γεωχημεία των υδρογονανθράκων, καθώς συνδέεται άμεσα με την γένεση, την εξέλιξη και το παραγωγικό δυναμικό των πετρελαϊκών συστημάτων. Κεντρικό ρόλο σ ’αυτή είναι το κηρογόνο, δηλαδή το αδιάλυτο οργανικό ορυκτό της ιζηματογενούς ορυκτής ύλης, το οποίο αποτελεί την κύρια ύλη για τον σχηματισμό υγρών και αέριων υδρογονανθράκων κατά τη θερμική ωρίμανση των μητρικών πετρωμάτων. Η απομόνωση και ο χαρακτηρισμός του κηρογόνου προϋποθέτει την απομόνωση της διαλυτής οργανικής ύλης και των ανόργανων, όπου επηρεάζουν την σύσταση και τα χαρακτηριστικά του τελικού απομονωμένου υλικού. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη συστηματική αξιολόγηση εργαστηριακών διαδικασιών απομόνωσης και χαρακτηρισμού κηρογόνου από μητρικά πετρώματα υδρογονανθράκων. Εφαρμόστηκαν διαδοχικά στάδια εκχύλισης Soxhlet, απομάκρυνσης ανθρακικών με υδροχλωρικό οξύ (HCl) και διάλυσης πυριτικών με υδροφθορικό οξύ (HF) σε εννέα επιλεγμένα δείγματα, τα οποία παρουσιάζουν αυξημένο δυναμικό παραγωγής υδρογονανθράκων. Η προσέγγιση δεν περιορίζεται στην περιγραφή των μεθόδων, αλλά εστιάζει στην εκτίμηση της επίδρασης κάθε σταδίου, στην βιβλιογραφία και στην αξιοπιστία του τελικού κηρογόνου. Ο χαρακτηρισμός του απομονωμένου υλικού πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό αναλυτικών τεχνικών, όπως Rock-Eval πυρόλυση, στοιχειακή ανάλυση (CHNS), θερμική ανάλυση (DSC), φασματοσκοπία υπέρυθρού (FTIR) και φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων- Χ (XRF). Μέσω της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων, αναδεικνύεται ο ρόλος κάθε εργαστηριακής επεξεργασίας στη διαμόρφωση της σύστασης και των γεωχημικών χαρακτηριστικών του κηρογόνου. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση μεθοδολογικών περιορισμών και στη σημασία της εφαρμογής των διαδικασιών απομόνωσης, για την αξιόπιστη γεωχημική ερμηνεία μητρικών πετρωμάτων υδρογονανθράκων.