Ανάλυση της διείσδυσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ηλεκτρικό σύστημα της Κρήτης

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη δυνατότητα πρόβλεψης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κρήτη για την περίοδο 2022–2024. Η Κρήτη, ως μεγάλο νησιωτικό σύστημα με έντονη τουριστική δραστηριότητα και μερική διασύνδεση με το ηπειρωτικό δίκτυο, παρουσιάζει σημαντική εποχικότητα και μεταβολές στη ζήτηση. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα αφορά τον βαθμό στον οποίο η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να ερμηνευθεί και να προβλεφθεί ως συνάρτηση της θερμοκρασίας, της τουριστικής δραστηριότητας και του ενεργειακού μείγματος. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε ημερήσια και μηνιαία δεδομένα παραγωγής από ΑΠΕ και θερμικές μονάδες, ροών διασύνδεσης, διανυκτερεύσεων και μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας. Η ζήτηση υπολογίστηκε μέσω εξίσωσης ενεργειακού ισοζυγίου, ενώ το ποσοστό διείσδυσης των ΑΠΕ ορίστηκε ως ο λόγος της παραγωγής ΑΠΕ προς τη συνολική ζήτηση. Πραγματοποιήθηκε προκαταρκτική συσχετιστική ανάλυση και αναπτύχθηκαν εμπειρικά μοντέλα παλινδρόμησης (γραμμικά, πολλαπλασιαστικά και πολυωνυμικά), τα οποία αξιολογήθηκαν με στατιστικούς δείκτες (R², Adjusted R², t-Statistic, p-values) και ελέγχθηκαν ως προς την προβλεπτική τους ικανότητα. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ισχυρή μη γραμμική σχέση μεταξύ ζήτησης και θερμοκρασίας, με διαφοροποίηση ανά θερμοκρασιακή ζώνη, καθώς και ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ τουριστικής δραστηριότητας και μηνιαίας ζήτησης. Το ποσοστό διείσδυσης των ΑΠΕ αποτυπώνει τη δυναμική του συστήματος, χωρίς όμως να λειτουργεί ως αυτόνομος καθοριστικός παράγοντας της ζήτησης. Συγκρίνοντας τα μοντέλα μεταξύ τους, αποδείχθηκε ότι το γραμμικό και το πολυωνυμικό μοντέλο παρουσιάζουν την καλύτερη στατιστική προσαρμογή. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση της λειτουργίας ενός μερικώς διασυνδεδεμένου νησιωτικού συστήματος και παρέχει ένα πρακτικό πλαίσιο ανάλυσης για τον ενεργειακό σχεδιασμό και τη μελλοντική ενσωμάτωση υψηλότερης διείσδυσης ΑΠΕ στην Κρήτη.