Αντιληπτή ποιότητα των ποδηλατικών δικτύων: ο ρόλος των χωρικών παραμέτρων

Περίληψη Το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται η συγκεκριμένη Διπλωματική Εργασία, είναι αυτό της αντιληπτής ποιότητας των ελληνικών ποδηλατικών δικτύων, δηλαδή την ποιότητα των ποδηλατικών υποδομών όπως αυτή προκύπτει βάσει του υποκειμενικού ανθρωπίνου νου, εν αντιθέσει με την αντικειμενική ποιότητα αυτών, που στέκεται αμιγώς στην τεχνική αξιολόγηση τους.Η μελέτη της αντιληπτής ποιότητας έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, και πλαισιώνει ιδανικά αυτή της αντικειμενικής, καθώς δεδομένου ότι οι ποδηλατικές υποδομές απευθύνονται στους ανθρώπους που θα τις χρησιμοποιούν, η δική τους υποκειμενική γνώμη σχετικά με την ποιότητα είναι αυτή που εν τέλει καθορίζει το αν θα την αξιοποιήσουν ή όχι, ανεξαρτήτως του πόσο θεωρητικά άρτια είναι η χάραξη ενός ποδηλατικού δικτύου, σύμφωνα με τη διεθνή ή εγχώρια βιβλιογραφία.Με αυτό ακριβώς το ζήτημα καταπιάνεται η Διπλωματική αυτή Εργασία, δηλαδή με το κατά πόσο οι κάτοικοι των ελληνικών πόλεων αντιλαμβάνονται, βάσει των υπαρχόντων χωρικών παραμέτρων που χαρακτηρίζουν τα υφιστάμενα ποδηλατικά δίκτυα, την ύπαρξη ενός τέτοιο δικτύου αφενός, και αφετέρου το βαθμό επάρκειας αυτού, ως προς τις καθημερινές τους μετακινήσεις.Αρχικά, αναλύθηκαν διεθνείς βιβλιογραφικές πηγές από διαφορετικές χώρες του κόσμου (Η.Π.Α., Καναδάς, Μεγάλη Βρετανία), προκειμένου να διαπιστωθεί ποιες είναι αυτές οι χωρικές παράμετροι που έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν θετικά το επίπεδο ποδηλασίας σε μία πόλη, ώστε βάσει αυτών να αξιολογηθούν τα ελληνικά ποδηλατικά δίκτυα, αποκτώντας τη χωρική τους ταυτότητα.Αυτή τελικά συνθέτεται από 4 χωρικούς δείκτες, την πυκνότητα, τη συνδεσιμότητα, το δείκτη vi Pi και τη συνέχεια, οι οποίες αποτελούν τις τέσσερις ανεξάρτητες μεταβλητές, των οποίων η επίδραση στην αντιληπτή ποιότητα ερευνάται.Προφανώς αυτή αποτελεί την εξαρτημένη μεταβλητή, η οποία χωρίζεται σε δύο, την αντίληψη της ύπαρξης και την αντίληψη της επάρκειας.Μέσω ενός ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου, αποτυπώθηκε η υφιστάμενη αντιληπτή ποιότητα των ποδηλατικών δικτύων 5 ελληνικών πόλεων, με την Αθήνα να επιμερίζεται σε 4 περιοχές λόγω της εκτεταμένης περιοχής που καταλαμβάνει.Ακολούθως υλοποιήθηκαν οχτώ διαφορετικά μοντέλα λογιστικών παλινδρομήσεων, ώστε να διερευνηθεί ποιοι από τους τέσσερις χωρικούς δείκτες επηρεάζουν θετικά τη αντίληψη της ύπαρξης, αλλά και του βαθμού επάρκειας ενός ποδηλατικού δικτύου, που αποτελεί και τον πρώτο στόχο της συγκεκριμένης Διπλωματικής Εργασίας.Βρέθηκε πως και η πυκνότητα, και η συνδεσιμότητα, και ο δείκτης Pi, και η συνέχεια επιδρούν αυξητικά σε αυτή, με τις πρώτες δύο να έχουν την πιο ισχυρή επιρροή.Δεύτερος στόχος, αποτελεί η εύρεση των χωρικών κατωφλιών ανά δείκτη, τα οποία πρέπει να ικανοποιούνται σε κάθε ποδηλατικό δίκτυο, ώστε να παρατηρείται συγκεκριμένη, υψηλή, πιθανότητα, σε πρώτο επίπεδο ο κάτοικος μιας πόλης να αντιλαμβάνεται την ύπαρξη ενός δικτύου στην πόλη του, και σε δεύτερο επίπεδο έναν υψηλότερο βαθμό επάρκειας, που καταδεικνύει ότι μπορεί με ασφάλεια να ικανοποιήσει από κοντινούς στην κατοικία καθημερινούς προορισμούς, έως και κάποιους πιο μακρινούς.Αυτό κατέστη δυνατό μέσω των μοντέλων της διωνυμικής και τακτικής λογιστικής παλινδρόμησης, καταλήγοντας σε συγκεκριμένες τιμές των χωρικών δεικτών, δηλαδή της χωρικής ταυτότητας ενός ποδηλατικού δικτύου, που πρέπει να πληρούνται ώστε να υπάρχει για παράδειγμα 70%, 80% ή και 90% πιθανότητα ο μέσος κάτοικος μιας vii πόλης να αντιλαμβάνεται την ύπαρξη και την επάρκεια αυτού.Τα ευρήματα αυτά δύνανται να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο σε πιθανές νέες χαράξεις ή επεκτάσεις ποδηλατικών δικτύων, καθιστώντας τα πιο αποδοτικά, δεδομένου ότι λαμβάνεται υπόψη η αντιληπτή ποιότητα αυτών, δηλαδή του μέσου κατοίκου.