Μία μελέτη της προοπτικής απεικόνισης σε ποιήματα της Νανάς Ησαΐα και της Νατάσας Χατζιδάκι: Προς μία ποιητική του εικαστικού βάθους

Αντικείμενο του παρόντος μελετήματος αποτελεί η διερεύνηση των αφηγηματικών διεργασιών που συντείνουν στη μορφοποίηση του πολύμορφου κειμενικού, εικαστικά προσδιορισμένου, βάθους· μελετώνται δηλαδή εκείνες οι διεργασίες που συντελούν στη σχηματοποίηση της προοπτικής απεικόνισης των αφηγηματο–ποιημένων μορφών – “όγκων”, σε δύο, απολύτως παραδειγματικές περιπτώσεις, από τη θεωρούμενη ως μεταπολεμική και μεταπολιτευτική ποίηση. Ειδικότερα, μέσα από αυτό το πρίσμα, μελετάται το ποιητικό έργο της Νανάς Ησαΐα και της Νατάσας Χατζιδάκι, ενώ ως σκοπός του μελετήματος ορίζεται η ανάδειξη της αφηγηματικής λειτουργίας αυτής της διανοητικής, ψευδαισθητικά αποδιδόμενης, καλλιτεχνικής ιδιότητας (της τρίτης διάστασης, του βάθους), σε μονοδιάστατες επιφάνειες και σε κειμενικά συμφραζόμενα, στις εικαστικές-διαπλαστικές της συνεπαγωγές, χωρίς όμως να μας ενδιαφέρουν οι ιλουζιονιστικές της προεκτάσεις.