Ιστορική εκπαίδευση: διδασκαλία και μάθηση με βάση τις δομικές ιστορικές έννοιες

Η διδασκαλία της ιστορίας αποσκοπεί στην καλλιέργεια της ιστορικής σκέψης και της ιστορικής συνείδησης. Η τεχνογνωσία της ιστορίας προϋποθέτει την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των μαθητών, καθώς και την εκμάθηση και την κατανόηση ορισμένων θεμελιωδών ιστορικών εννοιών. Το “Historical Thinking Project” σχεδιάστηκε με σκοπό να καλλιεργήσει μια νέα προσέγγιση στην ιστορική παιδεία και να αλλάξει το πώς διδάσκουν οι εκπαιδευτικοί και το πώς μαθαίνουν οι μαθητές. Βασική αρχή του είναι ότι η ιστορική σκέψη αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ιστορικής εκπαίδευσης και πως οι μαθητές θα αναπτύσσουν όλο και περισσότερες δεξιότητες ιστορικής σκέψης μέσω αυτής. Απαρτίζεται από έξι ιστορικές έννοιες, που αφορούν: τον προσδιορισμό της ιστορικής σημασίας, τη χρήση πρωτογενών πηγών ως τεκμηρίων, την αναγνώριση της συνέχειας και της αλλαγής, την ανάλυση του αιτίου και του αποτελέσματος, την αντίληψη της ιστορικής οπτικής και την κατανόηση της ηθικής διάστασης. Στην έρευνα συμμετείχαν 20 εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι επιμορφώθηκαν από την μεταδιδακτορική ερευνητρια, ώστε η διδασκαλία του μαθήματος της ιστορίας να οικοδομείται με βάση το καναδικό μοντέλο. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε συνάντηση όλων των μελών εργασίας και ανατροφοδότηση για τον εντοπισμό των δυσκολιών και την προσπέλασή τους. Ταυτόχρονα, διανεμήθηκαν ερωτηματολόγια στους/στις μαθητές/-τριες, ώστε να ελέγχεται η αποδοτικότητα της εφαρμογής. Επιπλέον, υπήρχε και ένας παρατηρητής σε κάθε τάξη, για να καταγράφει την εξέλιξη της μαθησιακής διαδικασίας και τις αντιδράσεις των μαθητών/-τριών. Η διεξαγωγή της έρευνας συμβάλει στην ποιοτική αναβάθμιση του μαθήματος της ιστορίας με κεντρικό στόχο την κατάκτηση της ιστορικής κατανόησης, όπως επισημαίνεται και από το Πρόγραμμα Σπουδών της ιστορίας.