Το κακό στη θεία Λατρεία

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αναδυκνύει την αιτία του κακού στον κόσμο, τον τρόπο θεραπείας του και την εκ μέρους του ανθρώπου δυνατότητα σωτηρίας μέσα από την εμπειρία της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας. Ειδικότερα, μελετά πώς η μακραίωνη λειτουργική παράδοση (δηλαδή τα μυστήρια, οι ακολουθίες του νυχθημέρου, η ασκητική ζωή αλλά και το χριστιανικό εορτολόγιο) κατανοεί και ερμηνεύει τη φύση του κακού που υπάρχει στον κόσμο και απασχολεί τον άνθρωπο. Μελετά, επίσης, και τις προϋποθέσεις αλλά και τις δυνατότητες απαλλαγής, θεραπείας και αλλοτρίωσης από τις φθοροποιές δυνάμεις του κακού. Εστιάζει στις συνέπειες της πτώσης και τις εκφάνσεις του κακού, που είναι η φθορά και ο θάνατος, τα ποικίλα πάθη, τα δεινά της κτίσης, η επίδραση του ηθικού κακού στο φυσικό κακό αλλά και πως όλα αυτά μνημονεύονται και ερμηνεύονται στα λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας. Επισημαίνεται ότι ο Χριστός νίκησε το θάνατο με το Σταυρό και την Ανάστασή του και ελευθέρωσε το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία, τη φθορά, το θάνατο και την κάθε μορφής κακουργία. Ο άνθρωπος ως εικόνα του Θεού πορεύεται προς τη θέωση νικώντας το κακό με το καλό. Μορφώνει δια της Λατρείας το Χριστό μέσα του και προγεύεται από τώρα την τρυφή του παραδείσου, το πρωτόκτιστον κάλλος και τη χαρά της αιωνιότητας.