Ustalenie wieku sprawcy czynu zabronionego

Artykuł dotyczy sposobu ustalenia wieku sprawcy czynu zabronionego. Głównym problemem badawczym jest to, w oparciu o jaką zasadę oblicza się wiek sprawcy. W literaturze prezentuje się odmienne stanowiska. Część z nich odwołuje się do rozwiązań obowiązujących w prawie cywilnym, na zasadzie analogii legis. Pozostałe optują za przyjęciem metody „od chwili do chwili”, zwaną computatio naturalis, zgodnie z którą sprawca kończy określony wiek dopiero w konkretnej godzinie i minucie dnia odpowiadającego dacie jego urodzin. Analiza przedstawionego zagadnienia prowadzona była z uwzględnieniem celów i funkcji, jakie związane są z przesłanką wieku w przedmiocie podstaw przypisania odpowiedzialności karnej, a także z wykorzystaniem wnioskowań z analogiae legis i iuris. Wnioski wynikające z analizy potwierdziły z kolei hipotezę badawczą, że na gruncie regulacji prawnokarnych związanych obliczaniem terminów mających znaczenie w sferze prawa karnego materialnego, należy przyjąć rachubę czasu w oparciu o metodę „od chwili do chwili”.