Kırsaldan Kente Göç Sürecinde Babalık Kimliğinin Yeniden İnşası

Küreselleşen dünya, sadece uzakları yakın hale getirmedi aynı zamanda kültürlerin de birbirlerinden etkilenerek benzerliklerin artması, farklılıkların azalması sonrasında toplumsal hayatın yeniden düzenlenmesini zorunlu hale getirdi. Bu sebeple göçü sadece coğrafi bir hareketlilik değil, sosyal hayatın yeniden düzenlenmesini gerektiren önemli bir oluşum olarak değerlendirmek gerekmektedir. Göç, aynı zamanda aile içindeki sorumluluklar, toplumsal cinsiyet normları ve babalık anlayışlarında da önemli dönüşümlere yol açan bir süreçtir. Bu çalışma, kırdan kente göç eden babaların babalık kimliklerinin nasıl yeniden inşa edildiğini ve göçün toplumsal cinsiyetle ilişkisini incelemektedir. Çalışma, Kırıkkale ilinde yaşayan 18 baba ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerle gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, göçün, babaların aile içindeki rollerini yeniden tanımlamalarına neden olduğunu, kırsal ve kentsel alanlar arasındaki babalık anlayışlarının farklılaştığını ve toplumsal cinsiyet normlarının değişen sosyal yapılarla birlikte evrildiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, erkeklik krizine dair bulgular da kentsel yaşamın ekonomik zorlukları ve kadınların iş gücüne katılımını arttırdığını, bunun da hem kadınların hem de erkeklerin sorumluluklarını farklılaştırdığını ortaya koymaktadır. Çalışma, göçün sadece ekonomik değil, aynı zamanda aile içindeki güç dinamikleri ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından da dönüşüm yarattığını vurgulaması açısından önemlidir. Değişimin bu derece yoğun olduğu bir dönemde aile içinde yaşanılan bu değişim ve dönüşümlerin tespit edilerek aileye gerekli desteğin verilmesinin, toplumsal yapılanmanın güçlenmesinde önemli bir fonksiyon yükleneceğini belirtmek gerekir. Bu yönde yapılacak çalışmaların hem ailelerin hem de toplumun güçlenmesine katkı sağlayacağı düşünülerek sayılarının arttırılması ve çalışma ile alana katkı sağlanması hedeflenmektedir.