Ostatnie chwile mieszkańców Konstantynopola w greckich wernakularnych lamentach o zdobyciu Miasta w 1453 roku

Opierając się na wybranych fragmentach lamentów napisanych w wernakularnym języku greckim między XV a XVI w. (Ανακάλημα της Κωνσταντινόπολης, Άλωσις Κωνσταντινουπόλεως, Θρήνος της Κωνσταντινουπόλεως), w artykule skupiam się na obrazach cierpienia ludności Konstantynopola podczas jego podboju przez Turków w 1453 roku. Zestawiając ze sobą fragmenty zawierające dramatyczne opisy zniewolenia i upokorzenia podbitej ludności, staram się pokazać, za pomocą jakich środków poetyckich anonimowi poeci oddawali grozę sytuacji. Przytaczając relacje ostatnich bizantyjskich historyków Doukasa i Kritoboulosa, usiłuję również rzucić nieco światła na kwestię wzajemnych relacji między postbizantyńskimi tekstami wernakularnymi a tymi napisanymi w uczonej grece klasycznej. Analiza porównawcza i językowa przeprowadzona w artykule wykazuje nie tylko wzajemną zależność między relacjami historyków a anonimowymi lamentami, ale także pokazuje, że każdy obraz Bizancjum z perspektywy greckiej bez uwzględnienia kontekstu literatury wernakularnej jest niepełny.