Ara Nesil’de Trajik Bir Eser: Abdülkerim Hadi’nin “Fakire” Adlı Eseri Ve İzleksel Kurgusu

Tanzimat edebiyatının ikinci nesli ile Servet-i Fünûn topluluğu arasında yer alan edebî dönem, araştırmacılar tarafından “Ara Nesil” olarak adlandırılır. Ara Nesil dönemi ediplerinden olan Abdülkerim Hadi, farklı türlerde kaleme aldığı edebî eserleriyle modern Türk edebiyatına katkı sağlar. Dönemin yenilikçi edebî anlayışını destekleyen eserler veren Abdülkerim Hadi, 1308’de kaleme aldığı Fakire adlı eserini 1310 yılında yayımlar. Roman ve hikâye arasında bir tür görünümü sergileyen Fakire, çalışmada “uzun hikâye” kategorisinde değerlendirilmiştir. Eser, çok varlıklı ve köklü bir aileye mensupken ailesini ve varlığını kaybeden anlatı başkişisi olan Vedia’nın on-on iki yaşlarındaki oğlu Hicri ile birlikte hastalık, yokluk ve sefalet içerisinde süren ibretlik hayatını konu alır. Abdülkerim Hadi Fakire’de, Vedia ve oğlu Hicri’nin trajik hikâyesi üzerinden iyilik, merhamet, yalnızlık, eğitim gibi izlekleri işler. Bununla birlikte bireyin toplumdaki yalnızlığına, toplumun dayanışmaya duyduğu ihtiyaca, insanî değerlere de değinir. Bu bağlamda, okuyucuya çeşitli öğütler ve ibretlik örnekler sunan didaktik bir anlatıya sahip olduğu söylenebilir. Çalışmada Abdülkerim Hadi’nin Fakire adlı eserine ilişkin öne çıkan bazı hususlar dikkatlere sunulmuş, ardından eserde yer alan başlıca izlekler ele alınmıştır.