Bahaeddin Karakoç’un Şiirlerinde Allah Tasavvuru

Din anlayışı, toplumların edebiyatlarını derinden etkileyen önemli unsurlardan biridir. Sanatkâr da estetik duygular eşliğinde hayallerine ve düşüncelerine yön verirken yaşadığı toplumunun inançlarından ve dinî yaşantısından ayrı düşemez. Çünkü her edebî eser, toplumların ve eser sahiplerinin inanış biçimlerinden izler taşır.Türklerin İslâmiyet’i kabulüyle birlikte kültür hayatındaki değişikler edebî türlere yansımış ve bu türler de zamanla kendi içerisinde gelişerek çeşitlenmiştir. Söz sanatları içerisinde kadim bir geleneğe sahip olan şiir, Bahaeddin Karakoç’un hayatında önemli bir yer tutar. O, çok erken yaşlardan itibaren şiirle hemhal olmuş ve hayatının sonuna kadar bu vadiden ayrılmamıştır. Türk edebiyatının “Beyaz Kartalı, Dede Korkut’u ve Türkmen Dervişi” olarak bilinen şair, bildiği doğruları korkmadan dile getiren, gördüğü yanlışları hiç çekinmeden söyleyen, millî ve dinî duyarlılığı ön planda tutan bir kişiliğe sahip olmuştur. Bu çalışmada, Karakoç’un şiirlerinden yola çıkılarak dinî unsurlar içerisinde önemli bir yere sahip olan “Allah Tasavvuru”irdelenmeye çalışılacaktır.