Uluslararası Ceza Mahkemesinde Malvarlığının Dondurulması ve Devletlerin İş birliği Yükümlülüğü

Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM), uluslararası alanda işlenen ağır suçların yargılanmasını sağlamaktadır. Malvarlığının dondurulması ise, bu suçların mağdurları açısından adaletin tesisi ve uğradıkları zararların tazmininde önemli bir rol oynamaktadır. Roma Statüsü’nde, “tanımlama, izleme, dondurma veya el koyma” terimleri bir arada kullanılmaktadır ve bu kavramların tanımları da ne ilgili hukuki düzenlemelerde ne de UCM tarafından yapılmıştır. Ancak UCM’nin uygulamasına bakıldığında, bu kavram iki farklı çerçevede değerlendirilebilir. Birincisi, koruyucu tedbir kapsamında malvarlığının dondurulmasıdır. Bu tedbir, esasen mahkûmiyet öncesinde mağdurların zararlarının tazmini amacıyla uygulanmaktadır. İkincisi ise, mahkûmiyet sonrası malvarlığının dondurulmasıdır. Bu durumda hem müsadereyi sağlamak hem de mağdurların zararlarının tazminini güvence altına almak hedeflenmektedir. Birincisi, koruyucu tedbir kapsamında malvarlığının dondurulmasıdır. Bu tedbir, esasen mahkûmiyet öncesinde mağdurların zararlarının tazmini amacıyla uygulanmaktadır. İkincisi ise, mahkûmiyet sonrası malvarlığının dondurulmasıdır. Bu durumda hem müsadereyi sağlamak hem de mağdurların zararlarının tazminini güvence altına almak hedeflenmektedir. Ancak UCM’nin kendi başına bir yaptırım veya icra mekanizması bulunmadığından, devletlerle iş birliği yapması zorunludur. Bu çalışmanın amacı, Uluslararası Ceza Mahkemesi bağlamında malvarlığının dondurulmasına ilişkin hukuki sistemi ortaya koymak ve devletlerin bu çerçevedeki iş birliği yükümlülüklerini incelemektir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde malvarlığının dondurulması kavramı ve hukuki niteliği açıklanmaktadır. İkinci bölümde UCM uygulamasında malvarlığının dondurulması ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde ise devletlerin UCM ile iş birliği yükümlülüğü değerlendirilmektedir.