KUŞAKLARARASI DAYANIŞMA BAĞLAMINDA TAZELENME ÜNİVERSİTESİ: SOSYOLOJİK BİR DEĞERLENDİRME

Kuşaklararası dayanışma, yapısı gereği farklı yaş gruplarındaki bireylerin birbirleriyle iş birliği yaparak toplumsal sorunlara çözüm üretmeleri, bilgi ve deneyim paylaşmaları, birbirlerini desteklemelerine olanak sağlamaktadır. Bu anlamda kuşaklararası dayanışma mikro düzeyde birey ve kuşaklararası ilişki, etkileşim ve dayanışmayı teşvik etmekte makro boyutta da kültürel miras aktarımı, toplumsal bağların güçlendirilmesi, eşitsizliklerin azaltılması, toplumsal kalkınma başlıklarında olumlu yönde değişme ve gelişme dinamiği yaratabilmektedir. Günümüzde artan yaşam süresi, yaşlı nüfus oranındaki yükseliş ve aktif yaşlanma politikalarının önem kazanması, ileri yaş bireylerin toplumsal hayata katılımını destekleyen eğitim modellerini gündeme getirmektedir. Tazelenme Üniversitesi bu anlamda yaşlıların bilgi ve becerilerini tazeleyebilmeleri, toplumsal etkileşimde bulunabilmeleri vb. açısından kuşaklararası dayanışma ortamı sunan, toplumsal hayata katılımlarını destekleyen bir program örneğidir. Bu açıdan çalışma, yaşlı bireylerin yaşam boyu öğrenme süreçlerine katılımını teşvik eden, genç kuşaklarla etkileşimde bulunmalarını sağlayan tazelenme üniversitesinin sosyal etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın kuramsal çerçevesini kuşaklararası ilişkileri yapısal, fonksiyonel, normatif, duygusal, değer benzerliği ve iletişim vb. çok boyutlu açıdan değerlendiren kuşaklararası dayanışma kuramı ile yaşlı bireylerin sürekli öğrenme, katılımı ve işlevselliğini destekleyen yaşam boyu öğrenme ve aktif yaşlanma kuramları oluşturmaktadır. Sosyolojik açıdan bu çalışma, kültürel aktarım süreçlerinde farklı yaş gruplarının birbirlerine nasıl katkı sağladığı, süreçlerin toplumsal bağları güçlendirip güçlendirmediği ve sosyal uyum üzerinde nasıl bir etki yarattığına odaklanmaktadır.