Ceza Muhakemesi Hukukunda Gerçeklik ve İlişkili Kavramlar: Doğruluk Teorileri Işığında Kuramsal Bir İnceleme

Bu çalışma, ceza yargılaması hukukunda gerçeğin ne anlama geldiğini felsefi gerçeklik ve doğruluk teorileri ışığında irdelemektedir. “Gerçek”, “maddi gerçek”, “doğru”, “olgu” ve “olay” kavramlarının hukukta ve felsefede farklı kullanımlarını ele alarak kavramsal bir çerçeve sunar. Ceza yargılamasında aranan maddi gerçeklik ve hukuksal gerçeklik arasındaki ayrımlar incelenmiş; yargısal kararların bu iki gerçeklik türünün kesişiminden nasıl doğduğu açıklanmıştır. Çalışma, uygunluk, tutarlılık, pragmatik ve deflasyonist doğruluk teorileri gibi temel felsefi yaklaşımları ele alarak, bunların delillerin değerlendirilmesi ve yargı kararlarının gerekçelendirilmesindeki işlevlerini tartışır. Ayrıca, semantik doğruluk kuramının hukuki dildeki yansımaları ve doğrulamacılık ilkesinin ceza yargılamasındaki kanıt standardı üzerindeki etkisi değerlendirilir. Hukukta nesnellik ve öznellik tartışmaları ile yargısal gerçekliğin inşa süreci, normatif ve olgusal unsurların birbirleriyle bağlantısı bağlamında analiz edilir. Sonuç olarak, ceza yargılamasının mutlak gerçek yerine nispi maddi gerçekliğe ulaşmayı hedeflediği; bu süreçte etik, usul kuralları ve epistemik erdemlerin adaletin tesisinde belirleyici olduğu vurgulanmaktadır.