Między życiem, historią i literaturą – dzieciństwo w narracjach autobiograficznych Jerzego Woszczynina

Celem artykułu jest analiza autobiograficznych utworów Jerzego Woszczynina, polskiego pisarza, który większą część życia spędził w Argentynie. Choć opuścił Polskę jako dorosły, w swojej twórczości wielokrotnie powracał do wspomnień z dzieciństwa, traktując je jako utracony świat, fundament własnej tożsamości oraz punkt odniesienia w narracyjnej rekonstrukcji przeszłości. W niniejszych rozważaniach wykorzystano metody wypracowane na gruncie literaturoznawstwa i psychologii, obejmujące m.in. narratologię, badania nad pamięcią autobiograficzną oraz literaturą dokumentu osobistego. Przyjęcie perspektywy interdyscyplinarnej umożliwia pełniejsze ukazanie, w jaki sposób doświadczenia dzieciństwa wpływają na proces budowania tożsamości jednostki.