Türkiye’de Sağlık Turizminin Gelişimini Etkileyen Kritik Unsurlar: DEMATEL Yaklaşımıyla Ampirik Bir Analiz

Sağlık turizmi, bireylerin sağlıklarını yeniden kazanmak ya da mevcut sağlık durumlarını korumak amacıyla kendi ülkeleri dışına çıkarak başka bir ülkede sağlık hizmeti alması süreci olarak tanımlanabilir. Medikal turizm, termal turizm, ileri yaş turizmi ile engelli ve rehabilitasyon turizmi gibi çeşitli türleri bulunan sağlık turizmi, ülkelerin ekonomik, teknolojik ve kurumsal kapasitelerine göre farklı nedenlerle tercih edilmektedir. Türkiye, uygun maliyetli sağlık hizmetleri, nitelikli insan kaynağı, zengin doğal kaynakları ve gelişmiş teknolojik altyapısıyla sağlık turizminde öne çıkan destinasyonlardan biri haline gelmiştir. Bu çalışma, Türkiye’de sağlık turizminin gelişim etkinliğini artıran kritik faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, çok kriterli karar verme yöntemlerinden DEMATEL yöntemi kullanılarak dört temel kriter analiz edilmiştir. Çalışmada alanında uzman üç kişiden elde edilen verilere dayanarak yapılan analiz sonucunda, modern teknolojiler kriteri, Türkiye’de sağlık turizminin gelişimini en çok etkileyen unsur olarak öne çıkmıştır. Bunu düşük maliyet, nitelikli personel ve doğal kaynaklar izlemiştir. Araştırma sonuçları, Türkiye’nin sağlık turizminde rekabet gücünü artırması için özellikle teknolojik altyapının güçlendirilmesine ve uygun maliyetli hizmetlerin sürdürülebilirliğine odaklanması gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, politika yapıcılara ve sektör paydaşlarına yol gösterici nitelikte stratejik bir çerçeve sunmaktadır. Ayrıca çalışma, literatürde bu konudaki sınırlı çalışmalara katkı sunarak, Türkiye’nin sağlık turizmi stratejilerinin yeniden yapılandırılmasına yönelik somut öneriler geliştirmektedir. Çalışmada geliştirilen DEMATEL modeli, sağlık turizmi alanındaki karar süreçlerinde önceliklendirme yapabilmek için uygulanabilir bir yöntem olarak önerilmektedir. Elde edilen bulgular, Türkiye’nin sağlık turizmi potansiyelini daha etkin kullanabilmesi için yatırım, tanıtım ve insan kaynağı politikalarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir.