Söylemden Pratiğe: Avrupa Birliği’nin Normatif Güç İddiasının Güncel Krizler Karşısındaki Sınavı

Bu çalışma Avrupa Birliği’nin (AB) normatif güç olma iddiasını göç krizi, Polonya ve Macaristan’daki demokratik gerileme, COVID-19-pandemisi, iklim politikaları ve İsrail-Filistin çatışması olmak üzere 2015 sonrası dönemin beş temel kriz alanı üzerinden mevcut akademik literatür odaklı eleştirel bir perspektifle ele almaktadır. Ian Manners’ın Normatif Güç Avrupa yaklaşımı ekseninde AB’nin kurucu değerleri ile söz konusu krizlere verdiği pratik yanıtlar arasındaki ayrışma kuramsal tartışmalar ışığında irdelenmektedir. Bu bağlamda normatif söylemin jeopolitik ve iç siyasi baskılar altında nasıl aşındığı ve bunun AB’nin küresel aktörlük kapasitesine yönelik stratejik etkileri değerlendirilmektedir. Çalışma AB’nin söylem düzeyindeki normatif varlığına rağmen pratikteki tutarsızlıklar ve ulusal çıkar refleksleri nedeniyle ciddi bir meşruiyet krizi yaşadığını göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, Normatif Güç Avrupa yaklaşımının 21. yüzyılın meydan okumaları karşısında yeniden düşünülmesi gereken yönlerine işaret etmektedir.