Sosyal Hizmet Yönetiminde İnsan Kaynakları

Bu bölüm, sosyal hizmet örgütlerinde insan kaynakları yönetiminin (İKY) stratejik, etik ve işlevsel boyutlarını çok boyutlu bir bakış açısıyla ele almaktadır. Sosyal hizmet, doğrudan insanla temas eden bir meslek olması nedeniyle, hizmet kalitesi büyük ölçüde insan kaynağının niteliğine bağlıdır. Bu bağlamda çalışma, stratejik insan kaynakları yönetiminin kurumsal performans üzerindeki belirleyici rolünü vurgulamakta; performans değerlendirme, stratejik planlama, etik yönetişim ve çalışan bağlılığı gibi kritik alanları kapsamlı biçimde incelemektedir. Yeni Kamu İşletmeciliği yaklaşımı çerçevesinde ortaya çıkan dönüşümlerin, sosyal hizmetin hak temelli ve etik değerleriyle zaman zaman gerilim yarattığı; bu nedenle İKY politikalarının sadece verimlilik değil, sosyal adalet ve etik duyarlılığı da öncelemesi gerektiği belirtilmektedir. Bölümün ikinci kısmında, sosyal hizmet çalışanlarının mesleki yeterliliklerinin tanımlanması, geliştirilmesi ve sürekli mesleki eğitim politikaları ele alınmış; yeterlilik odaklı planlamanın hizmet kalitesi, çalışan refahı ve örgütsel öğrenme açısından kritik önemde olduğu gösterilmiştir. Sonuç olarak çalışma, sosyal hizmet kurumlarında İKY’nin yalnızca idari bir unsur değil, mesleğin etik bütünlüğünü, kurumsal sürdürülebilirliği ve toplumsal etki kapasitesini şekillendiren temel bir stratejik araç olduğunu ortaya koymaktadır.