Yapay Zekânın Kusursuz Algoritmaları Karşısında İnsan Kusurunun Estetik Değeri

Bu çalışma, yapay zekâ temelli sanatsal üretimlerde öne çıkan teknik kusursuzluk anlayışı ile insan sanatındaki kusur kavramı arasındaki gerilimi incelemektedir. Yapay zekânın sunduğu kusursuzluk algısı, kusuru ortadan kaldırılması gereken bir eksiklik olarak konumlandırırken, çağdaş estetik yaklaşımlar kusuru anlam üretimini, özgünlüğü ve estetik derinliği besleyen kurucu bir unsur olarak ele almaktadır. Çalışma; estetik felsefesi, yaratıcılık kuramları, dijital kültür eleştirisi, yapay zekâ çalışmaları ve bedenlenmiş deneyim kuramları temelinde, yapay zekâ üretimlerindeki kusursuzluk paradigması ile insan sanatsal üretimindeki kusur olgusunu karşılaştırmalı ve eleştirel bir çerçevede analiz etmektedir. İnsan ve yapay zekâ üretimleri, zamansallık, niyet ve öznellik ekseninde karşılaştırılmış, ayrıca nöroestetik ve algı çalışmalarına ilişkin bulgular sentezlenmiştir. Çalışma, estetik değerin yalnızca biçimsel çıktı kalitesine indirgenemeyeceğini, üretim sürecine içkin zamansallık, risk ve öznel deneyimle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini savunmaktadır. Bu bağlamda “kusurun ontolojik ağırlığı” kavramı önerilmekte ve yapay zekâ üretimlerinde gözlenen duygusal ve anlamsal eksiklik kuramsal olarak tartışılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, estetik değerin yalnızca üründe değil, üretim sürecine içkin kırılganlık ve öznel deneyimde temellendiğini ileri sürmektedir.