Charakterystyka niepokoju i lęku u chorych zakwalifikowanych do pomostowania aortalnowieńcowego – obserwacje anestezjologiczne

Każda choroba i każdy pobyt w szpitalu wiążą się z obciążeniem mechanizmów regulacji psychicznej. Leczenie kardiochirurgiczne zajmuje pod tym względem wyjątkowe miejsce. Celem pracy jest analiza struktury niepokoju i lęku oraz ich głównych źródeł u chorych zakwalifikowanych do pomostowania aortalno-wieńcowego. Do oceny poziomu niepokoju i lęku zastosowano Inwentarz Stanu i Cechy Lęku C.D. Spielbergera oraz opracowano kwestionariusz własnej konstrukcji, ujmujący główne źródła niepokoju i lęku. Otrzymane wyniki badań pozwoliły na stwierdzenie, że chorzy zakwalifikowani do operacji serca reagowali wysokim poziomem lęku-stanu (jako reakcji na bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia) i równie wysokim poziomem lęku-cechy (jako predyspozycji osobowościowej do reagowania lękiem). Głównymi źródłami lęku były: ryzyko śmierci w trakcie operacji lub bezpośrednio po jej wykonaniu, złego wykonania operacji, nieobudzenia się po wykonanej operacji, stania się osobą niepełnosprawną psychicznie lub fizycznie, bólu i cierpienia, a także obawa o rodzinę i osoby bliskie.