Impossıble de Grandir Romanında Mekân ve Kimlik Paratopyaları

20. yüzyılın ikinci yarısından günümüze kadar olan süreçte sömürgeci güçlerin neden olduğu ekonomik, politik ve kültürel etkileri sosyolojik, psikolojik ve edebi kuramlarla irdeleyen postkolonyalizm düşünce akımı ile yazarlar, sömürgeye maruz kalan toplumlara odaklanmışlar, yıllarca sömürgeleştirilmiş bir öznenin yaşadığı kimlik krizini, yabancılaşmasını ve ötekileştirilmesini yapıtları ile gözler önüne sermişlerdir. 21. yüzyıl göçmen yazarları da gittiği yerde ve ülkesinde kendisini bu mekânlara ait hissedemediği için bir aidiyet sorunu yaşamaktadır. Dominique Maingueneau tarafından geliştirilen ve kişinin hiçbir yere tam olarak ait olmaması durumunu belirten “paratopya” kavramı ile yazarlar, geleneksel mekân anlayışlarından farklı bir mekân tasarımı oluşturma çabasındadırlar. Senegal asıllı Fransız yazar Fatou Diome eserlerinde sürgün, göç ve kimlik krizi gibi sorunları yansıtarak dünya edebiyatının önemli yazarlarındandır. Impossible de grandir romanında Diome hem doğduğu ülkeye hem de ev sahibi topluma karşı imkânsız bir aidiyet duygusuna sokan sürgün durumunu anlatır. Bu çalışmanın amacı, Maingueneau’nun mekân ve kimlik paratopyası tanımı çerçevesinde Diome’un Impossible de grandir yapıtını ele almaktır. Çalışmada, postkolonyal kimlikte olanların hayatın zorlukları karşısında dirençli olmaları gerektiği sonucuna varılmıştır.