FRANZ VINZENZ KROMMER “NO. 1, Mİ BEMOL MAJÖR OP. 36 KLARNET KONÇERTOSU”NUN KLARNET İCRA PRATİĞİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

ÖZ Bu çalışma, klarnet repertuvarının önemli eserlerinden biri olan Franz Krommer’in “No. 1, Mi Bemol Majör Op. 36 Klarnet Konçertosu”nu klarnet icra pratiği açısından inceleyerek, eserde yer alan teknik ve müzikal açıdan zorlu pasajların icrasını kolaylaştırmaya yönelik öneriler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Klasik Dönem form anlayışına uygun geleneksel bir yapıya sahip olan Op. 36 Klarnet Konçertosu, geç Klasik Döneme özgü bir üslupta bestelenmiş olup üç bölümden oluşmaktadır. Krommer, bu eserinde klarnetin teknik ve ifade olanaklarını etkileyici bir biçimde ortaya koymaktadır. Bu özellikler, enerjik karaktere sahip Allegro bölümünde, süslemelerle bezeli ve lirik yapılı Adagio bölümünde ve neşeli karakteriyle öne çıkan Rondo final bölümünde belirgin biçimde gözlemlenmektedir. Çalışmada eser, nota temelli analiz yöntemiyle ele alınmış; özellikle geniş aralıklı ses atlamaları, artikülasyon çeşitliliği, nüans kullanımı ile nefes ve üfleme teknikleri açısından klarnet icrasında karşılaşılan performans sorunları belirlenmiştir. Tespit edilen teknik pasajlara yönelik olarak, klarnet icracılığına özgü pedagojik ilkeler doğrultusunda (örneğin, metronomla kademeli hız artırımı, nefes kontrolü, parmak-hava koordinasyonu, dil-parmak koordinasyonu ve artikülasyon yönetimi) uygulamaya yönelik çalışma önerileri geliştirilmiştir. Bu öneriler, eserin hem teknik hem de müzikal yorum açısından daha verimli ve doğru icra edilmesine katkı sağlayacak şekilde düzenlenmiştir. Çalışmanın bu yönleriyle hem klarnet öğrencileri ve sanatçılarına hem de müzisyenlere kılavuz niteliğinde bir kaynak olması hedeflenmektedir.