Marieke Smulders, Voor het hogere bestemd. De vorming van een katholieke elite aan drie Nijmeegse jongensinternaten, 1920-1970

Binnen de pedagogische historiografie -het vakgebied dat zich richt op de studie van het opvoedings-en onderwijsverleden -nemen de 'collegegeschiedenissen' een bijzondere plaats in.Veel van deze geschiedenissen werden immers geïnitieerd en opgetekend door de betrokken instellingen zelf, doorgaans naar aanleiding van een jubileum.Het gevolg daarvan is dat het genre veelal een sterke institutional gaze vertoont.In heel wat werken die het schoolse leven van één of meerdere colleges beschreven, is de aandacht uitgegaan naar de 'grote ijkpunten' en 'grote figuren' in de levensloop van een onderwijsinstelling.Leerlingen, ouders en leerkrachten verschenen dan ook vaak slechts als figuranten in een historisch narratief dat vooral de instelling beoogde te bejubelen.Marieke Smulders' comparatieve studie van drie Nijmeegse katholieke jongensinternaten breekt met deze traditie.Voor het hogere bestemd biedt een zuivere lofzang noch eenzijdige kritiek op het pedagogische project van katholieke elitevorming van deze onderwijsinstellingen, maar is een historisch erg gelaagde verkenning van het schoolse leven aan het Dominicus College van de Nijmeegse dominicanen, het door redemptoristen geleide Nebo, en het Canisius College, dat door jezuïeten werd ingericht, in de periode tussen 1920 en 1970.Smulders' centrale onderzoeksvraag is of, en hoe, deze drie onderwijsinstellingen hebben bijgedragen aan de transformatie