Milli eğitim bakanlığı bünyesinde dijital içerik geliştiren öğretmenlerin deneyimlerinin kendini belirleme kuramı çerçevesinde incelenmesi

Bu araştırma, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) bünyesinde tam zamanlı dijital içerik geliştirme sürecine dâhil olan öğretmenlerin yaşadığı mesleki dönüşümü ve psikososyal süreçleri odağına almaktadır. Çalışmanın temel amacı, sınıf ortamından uzaklaşarak dijital mimarlığa evirilen bu öğretmenlerin deneyimlerini Kendini Belirleme Kuramı (KBK) çatısı altında; özerklik, yeterlilik ve ilişkisellik ihtiyaçları ekseninde derinlemesine analiz etmektir. Nitel araştırma bakış açısıyla kurgulanan çalışmada olgu bilim (fenomenoloji) deseni tercih edilmiş; 15 farklı alandan öğretmenle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, öğretmenlerin dijital içerik üretimi sürecinde ileri düzey teknolojik yetkinlikler kazanarak güçlü bir "yeterlilik" doyumu yaşadıklarını, ancak kurumsal standartların ve bürokratik sınırların "özerklik" hissini baskıladığını göstermektedir. Sınıf içi dinamiklerden kopmanın yarattığı duygusal boşluğun, meslektaşlar arası güçlü bir dayanışma ve "ilişkisellik" ağıyla dengelendiği saptanmıştır. Ayrıca, mesai sınırlarının belirsizleşmesi iş-yaşam dengesini zorlasa da, öğretmenlerin "eğitimde fırsat eşitliği" idealine duydukları inancın, süreci anlamlandıran en temel güdü kaynağı olduğu görülmüştür. Sonuç olarak çalışma, dijital eğitim politikalarının sürdürülebilirliği için öğretmenlerin sadece teknik birer operatör olarak değil, yaratıcı birer mimar olarak desteklendiği esnek bir kurumsal iklimin gerekliliğini ortaya koymaktadır.