ಮನಭವಗಳನನ ತದದವ ಪರಕತಮತ

ಪ್ರಸ್ತುತ ಲೇಖನವು ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಕೃತಿ’ ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯವಲ್ಲದೆ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನೋಭಾವಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ವಿಭೂತಿ ಪೂಜೆ’ ಮತ್ತು ‘ಇತ್ಯಾದಿ’ ಸಂಕಲನಗಳ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅವರು ‘ಜಗತ್ತಿನ ಮಹಾದೇವಾಲಯ’ವಾಗಿ ಮತ್ತು ‘ಪರಮಾತ್ಮನ ಚಿನ್ಮಯ ಶರೀರ’ವಾಗಿ ಕಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸಮಷ್ಟಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದರಿಂದಲೇ ಅವರಲ್ಲಿ ‘ವಿಶ್ವಮಾನವ’ ತತ್ವ ಮೂಡಿತು ಎಂಬುದು ಲೇಖನದ ಆಶಯ. ಶಿಶುವಿನಿಂದ ವಯಸ್ಕರವರೆಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಹೇಗೆ ಮಮತೆಯ ಗುರುವಿನಂತೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪ್ರಬಂಧವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.