TİYATRO EĞİTİMİNİN TRAVMA SONRASI TOPARLANMA VE KENDİLİK ALGISINA ETKİSİ: BİR KURSİYER DENEYİMİ

Oyun ve oynama, insanın varoluşundan bu yana doğasında bulunan temel bir davranış biçimidir ve buyönüyle tiyatronun kökenini oluşturur. Tiyatro, oyuncu ve seyircinin aynı anda deneyimlediği özgün biryaşantı alanı sunar; bireyin duygu, düşünce ve eylem bütünlüğünü sahne aracılığıyla ortaya koymasınaimkân tanır. Yaratıcı Drama ise doğaçlama, hayal gücü, katılımcı etkileşimi ve bireysel cesaret gibiunsurlarıyla tiyatronun birçok boyutuyla kesişen, aynı zamanda eğitim süreçlerinde etkili bir öğrenmeyöntemi olarak kullanılan çağdaş bir yaklaşımı temsil eder. Bu yöntemin temelinde, bireyin doğalyaratıcılığını ortaya çıkarmasına, özgürce ifade edilmesine ve grup içi iletişim yoluyla sosyal farkındalıkgeliştirmesine olanak sağlayan bir süreç yer alır. Günümüz eğitim anlayışı, bireyin çok yönlü gelişiminimerkeze alan bir bakış açısıyla yeniden şekillenmektedir. Bu bağlamda yaratıcı drama, klasik vekalıplaşmış öğretim tekniklerinin ötesine geçerek, öğrenmenin deneyim yoluyla gerçekleştiği aktif birortam sunar. Drama etkinlikleri, bireyin hayal gücünü beslerken aynı zamanda onun bilişsel, duyuşsalve sosyal becerilerini de destekler. Bu yönleriyle tiyatro tabanlı uygulamalar; iletişim, dil öğrenimi,kendini ifade etme, problem çözme ve empati kurma gibi becerilerin gelişiminde önemli olgudurumundadır. Ayrıca drama süreçleri, karşılıklı güven, iş birliği ve içtenliğin hâkim olduğu bir grupatmosferi yaratarak katılımcıların enerjilerini, yaratıcılıklarını ve özgür iradelerini ortaya koymalarınaimkân tanır. Böylece tiyatro ve yaratıcı drama hem eğitim hem de kişisel gelişim açısından güçlü vedönüştürücü bir deneyim sunmaktadır. Yazılan kuramsal çerçeve doğrultusunda, bireysel gelişim veiyileşme süreçlerinde tiyatro eğitiminin rolünü somutlaştırmak amacıyla aşağıdaki uygulama örneği elealınmıştır. Bu çalışma, tiyatro eğitiminin travma sonrası yetişkin bireylerde ortaya çıkan yeniden bütünolma, hayata tutunma ve kendini var etme süreçlerine katkısını bir kursiyer deneyimi üzerinden elealmaktadır. Erken yaşta evlilik, boşanma ve sosyal kırılganlık gibi yaşam zorlukları yaşamış bir yetişkinkadının Halk Eğitim Merkezindeki tiyatro kursuna katılımı, eğitimci gözlemlerine dayanarakincelenmiştir. Çalışmada herhangi bir kişisel veri toplanmamış, katılımcının kimlik bilgileri korunmuşve yalnızca gözlenen davranışsal–duygusal değişimler değerlendirilmiştir.