PMES: Od układu domenowego do sieci solitonowej – teoria przejścia fazowego w wyższych wymiarach.

Przedstawiamy teorię Photon-Membrane and Equilibrium Singularity (PMES), w której fizyczna czasoprzestrzeń A (4D) emerguje z wyższowymiarowej przestrzeni B (6D) poprzez przejście fazowe. Pokazujemy, że proces ten przebiega dwuetapowo: (1) formowanie układu domenowego w B, (2) przejście w gęstą sieć solitonową. Symulacje numeryczne modelu φ⁴ w 4D pokazują wyraźną zależność struktury końcowej od skali układu, z krytyczną wartością N_c ≈ 40-50 oddzielającą reżim domenowy od sieciowego. Obliczamy czasy charakterystyczne obu etapów i ich projekcję na obserwowaną czasoprzestrzeń.