Teoria Photon Membrane Equilibrium Singularity (PMES): Struktura Geometrycznej Rzeczywistości.

Kluczowe założenia: Przestrzeń B: 4D geometria euklidesowa, jeden wymiar zapętlony (S¹). Obrót paraboliczny (B→A): Zamienia zapętlony wymiar B na czas A, a jeden geometryczny B na wspólną oś A-B (z ujemnym znakiem). Solitony: Statyczne defekty geometryczne w B. Ich rzuty na A postrzegamy jako cząstki. Ich kształt określa masę, ładunek, spin. Oddziaływania: Rezultat sprzężeń solitonów poprzez sieć B lub pośrednictwo pola energii w A. Czarne dziury: Miejsca przejścia fazowego, gdzie lokalna geometria osiąga warunek zapętlenia, tworząc nowe, odseparowane przestrzenie (wszechświaty kieszonkowe). Nowe wyjaśnienia: Ciemna materia: Solitony B, których pozycja w zapętlonym wymiarze nie odpowiada naszej obecnej chwili czasowej, więc są dla nas "niewidoczne", lecz wciąż zakrzywiają sieć B (grawitacja). Dżety AGN: Bezpośrednia emisja energii uwalnianej podczas aktywnego procesu zapętlenia wymiaru w rdzeniu galaktyki, kierowana geometrycznie wzdłuż wspólnej osi A-B. Testowalność: Model przewiduje kosmiczną anizotropię (uprzywilejowaną oś), dyskretne widmo mas cząstek pochodzące z rezonansów geometrycznych oraz specyficzne sygnały z czarnych dziur (np. brak czystej osobliwości, dwuwarstwowa struktura). Status: Konceptualny, wymagający ścisłego sformułowania matematycznego i obliczeń numerycznych.